Bölüm 2

Küçüklüğümle ilgili çok fazla detayı hatırlayamıyorum.Ya aradan uzun zaman geçmesinden, ya da yaşadıklarımın beynim üzerindeki etkisinden hafif malaksı bir yapım oldu.Sakın bunu gururla söylediğim sanılmasın.Hepimiz yaşadıklarımızın bedelini ödemiyormuyuz sanki?Yazarken fark ettim sanırım hepimiz ödemiyoruz.İki çeşit insan var.Aslında çok çeşit insan var da benim şu anki konumda 2 çeşit.Bir bedel ödeyenler.İki bedel ödetenler.Bak kendim gibilerinde işin içinde sokunca 3 çeşit oldu.Ben ve benim gibiler hafif dansöz gibiyiz.Bazen bedel öderiz bazen ödetiriz.Çocukluğumu hatırlamaya kasmamın nedeni belki anılarımdan güç alırım kafasına girmem le başladı.Nasıl olur demeyin.İnsanın her zaman tutunacak bir şeylerle ihtiyacı yok mu?Bende bakıyım anılardan ekmek çıkar belki diye düşündüm durdum.Yani yediğim dayaklar,düşüp sağımı solumu yaralamalar ve bisikletimi sattığım için dayımdan yediğim okkalı tokat dışında pek bir şey hatırlamıyorum.Bir de ilkokul da Gülin diye bir kız memelerimi sıkıyodu çok acıyodu o kadar.

Tamam o zaman küçüklük anıları bir şey vermedi.Biraz daha ileri gidelim.Ergenlik dönemi.Valla şanslıydım o dönem aslında.Bir kere hiç sivilce sorunum olmadı.Kızlarla aram hep iyidi.Kadınların arasında büyüdüğüm için dillerini anlayabiliyordum.Gerçi zamanla bu özelliğimi yitirdiğimi düşünüyorum ama o zamanlarda işime yarıyordu.Ha bir de bende şeytan tüyü varmış hep öyle derlerdi.O zamanlarda çok ciddiye almazdım ama daha sonraları bu tip ve parasızlıkla bu kadar hızlı bir hayat sürebilmemin tek mantıklı açıklaması o geldi.Şeytan tüyü.Yani ben bir miktar kıllıyım.Hemen ıykk olmanın anlamı yok öyle sırtımdan falan kazak gibi fışkırmıyor ama var işte yinede.Şimdi o kadar kılın içinde aramayada götüm yemedi şeytan tüyünü ama sanırım beni sevmeyen birileri çaktırmadan kopardı.Nasıl diye sormayın lütfen.Nasıl yada niyenin cevabını bilsem inanın şu an Buda’yla tavla oynuyor olurdum.Neyse baktıgımız zaman o dönemden de beni gaza getiricek pek bi anının olmadığı sonucuna ulaştım.

Hadi biraz daha büyüyeyim o zaman.Bok var sanki büyümekte.Alkol,gece hayatı,kadınlar,partiler,şehirler,ülkeler derken bir baktım baya büyümüşüm.O dönemki anımlarımın hepsinde akşamdan kalma olduğu için onlarda bir boka yaramadan çöpü boyladı.

Anılardan güç almaya çalışmak saçmaymış.

Yukarda da örnekleriyle gördüğünüz gibi anıların en azından benim hayatımda pek bir işe yaradığını söyleyemiyeceğim.

Aman sakın burdan sen hiç mi güzel şey yaşamadın kardeşim sonucunu çıkarmayın.

Yaşadım belkide bir çok insanın bırakın yaşamayı hayal bile edemiyeceği güzellikleri yaşadım.Ama işte insan oğlu bir miktar nankör oluyor.Yaşadığı güzellikleri hatırlayıp mutlu olmak yerine.Vay bunuda mı yaşayacaktım kafasına girip kendini duvardan duvara atıyor.(bakınız ben)

Ee şimdi anılarda işe yaramadıysa ben destek olma adına neye tutunacağım acaba diye kara kara düşünürken aklıma gerçekten güzel bir fikir geldi.

E oğlum salak Sühan burda oturmuş ıvır zıvır bir ton şey yazıyorsun.Bunları yazmak için ne kullanıyorsum.Tabiki akıl.Gerçi bendeki varlığı çok uzun zamandır tartışma konusu ancak ben kendi bakış açımdan bide tutunmak için aklımı denesem mi aşamasınada geldim.

Kendimi tebrik ederim.