Fabrikasyon

Yazalım.
Hepimiz yazar olduk.
İki kelimeyi bir araya getirebiliyoruz.
Kendimizi süslü söylemlerle ifade edebiliyoruz.
Yaşadığımız travmalar sadece bize özel sanki.
Sadece biz düşünebiliyoruz.
Sadece bizim sorunlarımız var.
Tüm insanlık sırada bu sorunları dinlemek için.
İşin komiği çözüm önerilerini takmıyoruz bile.
Zaten çözüm aramıyoruz.
İnsancıklar dinlesinler, üzülsünler(siklerinde değil).
Neden yapıyoruz?
Şımarığız.
İlgiye açız.
Paylaşım konusunda görgüsüsüz.
Benciliz.
Amaç eksikliğini kabullenmekten aciziz.
Ulaşılması gereken noktaları sanki çevremizdeki insanlar belirliyor?
Alakası yok...
İnsanların birbirini kullanma şekillerinin versiyonları zamanın ilişkileri.
Beğenilme kaygısından uzaklaşmaktır gerçek samimiyet.
Düşündüklerini acaba demeden söyleme cesaretidir.
Cesaretini başkalarına değil kendine göstermektir.
Korkularınla savaşmak değil, onları kabul etmekdir.
Ey götümsü insancık lütfen kendini oldugun gibi ifade et.
Dürüst ol.
Rollere değil gerçeğe takıl.
Cidden fazla kısa olabilir bu film.....