suhan cebeci

2011-11-21T06:05:00.000-08:00

Güzelliği gördüğüm,nokta oldu

Cesaretin kokusunu ondan aldım,

Bir çok şey yaşamış ruhun,

İlk deneyimmiş gibi oldu havası,

Kaldı tadı,ruhun dilinde,

Aldı hayaller onu içine,

Kadınlığın,bilgeliği olmuştu renkli elbisesi

Açmıştı,seçmişti,dokunmuştu hayata

Vermediğini,verdi sansınlar diye,

Yaptı kahpeliğini,küçük kız maskesiyle

Yediler teker teker şekerlerini,

Bilmeden içindeki aşk maskesi takmış zehileri.

dölü

2011-11-21T06:00:00.000-08:00

Açılmadı hayat sahnesinin perdesi bana,Hak edişle,hak eden arasındaki çizgide oynamadım oyunlarımı,Bakamadım gördüğünüz ve sevdiğiniz renklere,Alamadım,süt tadını,Alamadım sevginin özünü,Veremedim yaşam enerjimi,Yapamadım yaramazlık,Edemedim ,merak,okşamadım,emekleyemedim,Sormadı kimseistermisin,istemezmisin diye.Olmadan var oldum,görmeden,gelmeden gittim.
Hoşçakalın.

sistek

2011-11-21T05:51:00.000-08:00

İstek dediğin nedir ki?
Bugün aşksın,yarınhiç,
Bugün herşeysin,yarın hiç,
Ben herşeyim,sen komik
Gücün içindeki kadınlığın,
Hatların içindeki büyünün,
Gözlerin içindeki kuyunun,
Duygunun içindeki oyunun,
Seksin içindeki,doyumun,
Sonun içindeki sonsuzun,
Bedene gelmiş haliyim.
Varsa götün,çık sahneye

sap kadın

2011-11-21T05:21:00.000-08:00

Sanmanı istediğim için,çocuğum,
Olmayı istediğim için kadınım,
Bilmeni istediğim için,yaşarım,
Ölmeni istersem,ölürsün,
Gelmeni istersem,gelirsin,
Görmeni istesem de ,görmezsin,
Arzun sadece anlık merakın,
Gidersem bile yine de doymazsın,
Aradığın benim ama bilmezsin,
Benim aradığım zaten benim,
Bunu anlarsan biraz daha kalırsın.
Maske taktığımı sanırsın,
Ama asıl maske,ruhunla çiftleşmiş bilmezsin.
Alan da benim, veren de.
Bunu tadını çıkarmak yerine,ayılık yapmaya devam edersin.
O zaman bak ve ağla,
Kaybettiğin ve senden uzak olan hayallerine.
Çünkü o hayallerin arzusu,başka ruhların peşinde.

ip kadın

2011-11-21T04:35:00.001-08:00

Gizemin arkasına saklandığımı sanmayın,

gördüğünüz,sizin sakladığınız,sidikli egolarınız,

gördüğünüz korkularınızın,bedene dönüşmüş hali.

Baktığım,görmek istediğim.

Gördüğüm,kaçmak istediğim.

O yüzden beklemiyorum anlayın diye,

Oyununuz bozulunca ağlarsınız biliyorum,

O yüzden dinliyor gibi yapıyor,zevk alıyor taklidi ile

Kandırıyorum,defolu karakterlerinizi.

Peşinde olduğunuzu sadece et olarak gören ufak beyinleriniz,

Zaten düzensiz kan dolaşımınız yüzünden,penis şeklini almış.

Size yakışın aklınızı elinize alıp oynarken,sadece bakmak olsun bana.

bulgu

2011-10-06T04:25:00.001-07:00

Yazdığımı unuttum,
Işığımı bulduğumu gördüm,
Aradığımı,duydum
Duyduğumu,anladım,
Anladığımı,anlattım,
Anlattığımı,izledim,
İzlediğimi,paylaştım,
Paylaştığımı,hissettim,
Hissettiğimi,istedim,
İstediğimi,gördüm,
Gördüğümü,düşündüm,
Düşündüğümü,sorguladım,
Sorguladığımı,ittim
İttiğimi,çektim,
Çektiğimi,gizledim,
Gizlediğimi,aldım,
Aldığımı,verdim.

Dürtü

2011-03-15T11:32:00.001-07:00

Baktığım zaman gördüğüm gerçekliğin güzelliğinden korktum,
Gördüğüm zaman hissettiğim güzelliğin fazlalığından ürktüm.
Ürktüğüm zaman kokladığım bahardan kaçtım.
Kaçtığım zaman saklandığım duyguya aslında açtım.
Açlığım karşısında ki düz duruşa çarptım.
Çarptığım gösterişin içinde ki duruluğu gördüm.
Duruluğun içinde ki sevgiyi tattım.
Tattığım sevgilin içinde ki çocuğu istedim.
istediğim çocuğun başka oyuncaklarını kıskandım.
Başka oyuncakların eskidiğini anlamadım.
Anlamadığımı kabullenmek yerine,ısırdım,havladım.
Kuyruğum sıkışmış vaziyette içimden gelenle dürttüm.

defo

2011-02-23T15:05:00.000-08:00

Uzun zaman olmuştu.
Yineledim, yinelediğimi, yinelerken,
Başladığım noktada olduğum takıntısı ile yaşarken,
gördüm ki aslında daha da betermiş durum.
Patlamış mısıra dönmüş insan duyguları içinde ararken gerçeği,
aldım dersimi demeden,aldım elime samimiyetsizlik karesini.
Teşekkür ettim kendime,kendim olduğum için.
ama ne anlatabildim derdimi, ne gördüm gerçeği.
kıçta açılan şemsiye eğer girerse açık.
olursun defolu filozof,olursun şorolo şair.

yok tabi...

2010-09-25T07:56:00.000-07:00

Baktığını görmek anlamını yeniden düşünmektir gerçek kadın,
korktuğun hislerinle yüzleşme cesaretidir
anlam yüklemeye korkarken, anlam denizin de yüzdüğünün farkında varmandır,
güzelliğin için de, içinde ki hüznü ve tutkuyu serbest bırakma isteğidir
güçtür,hayaldir,umuttur,
nefes alıp verirken burnuna gelen deniz kokusudur,
gözlerini kapattığın zaman kurduğun hayallerin baş kahramanıdır
geçmişten ders alma kaygısını bir yana bırakıp, geleceğin renklerini atan fırça darbesidir,
tutkunun anlamını hatırlatan ve hayata bağlayan sestir o kadın,
anneliğin gücünü taşırken,kim olduğunu net bilen ve sana da hatırlatandır,
samimiyetin sorgulandığı döneme üç nokta koyma gücü veren motivasyondur,heyecandır o,
aşılması gereken duvarlar imajının sahteliğini ve çirkinliğini sakince yüzüne vurandır,
beklentisizlik kabusun da yuvarlanırken,ucundan tutulan bir ip, görünen ışıktır,
haz duymak için gereken el uzatma mesafesinin gereksizliğini hatırlatan akıldır da o,
hayal gücünün kapısın daki gıcırtıları yok eden tamirci de.
kan dolaşmının dengesini bozmaktan zevk alan da olur,
kadınlığının gücü ile baş döndürmesini bilen de,
döndürüğü başın nerde durması gerektiğini söyleyen de yine o kadın.
herkesin içinde yapmak isteyip, yapamadıklarını yapan ama bunun sıradanlığından korkmayan da.
çekiciliğin sınırları ile sinirleri uyarmanın bilincinde olan da o kadın.
özelliğini bilen ama bunu göze sokmak yerine,beyne kendini kazımasını bilen de o kadın.
ayna görevi üstlenirken ,aynaları fotolarında kullanacak kadar cesur olan da o kadın.
ulaşılması çok zor gibi dururken,sadece samimi bir ele uzanacak kadar naif olan da o.
o kadın güzel bir kadın.

it

2010-09-04T07:18:00.001-07:00

Anlam yükleme,
yükleme aslanım.
Bak ne olduğuna.
Bak ve gör gerçek olanı,
istekler ve yaşamın kokusunu
aldığınla, verdiğinin dengesini.
Oyunların kurallarının objektifliğini.
Hayallerin renklerinin solgunluğunu.
İnsanların yüzlerindeki lsd etkisini.
Varsa götün bulaş.
Dürüstlük erdem diyorsan kaç.
Dürüstlük olması gereken.
Kaçmak erdem diyorsan canımsın.
Kim olduğun da önemsiz.
Hak ettiğini al yeter zaten.
Ama her kimsen eminin çok şey hak ettiğine inanıyorsun.
O zaman çok şey al.
Alma ile ilgili sorunun yokmuş havası,köpeğin olsun.

Gel ki !

2010-08-15T08:52:00.000-07:00

Sana gelen güzel sözlerle kandırma kendini
sen öylesin diye degil, öyle olduğuna inan diye hepsi,
oyunların içindeki oyun tüm bunlar,
bunu fark etmek için büyümen gerek biraz,
büyüdüğün zaman da, buna isyan ettiğin için görmezden gel,
gel ki geldiğin zaman, kaçırdığın fırsatların,açılan şemsiyeleri olsun,
gel ki oynadıgın oyunun içindeki fesat,beyninde ki çıbanları ısıtsın,
gel ki hislerim dediğin pisliklerini temizleme gücü ile yüzleş,
gel ki sana eskiden anlatınları anladığın zamandan pişman olma,
gel ki hak edilenle, alınan arasındaki farklı öğren,
gel ki samimiyetle bahsederken, sadece kulaklıkla anlattığını duy,
gel ki kendine değer vermeyi öğrenmeden, değer vermeye çalıştığın hissi ile oynaş,
gel ki suçlamalarınla sürekli kışı yaşayan hayal gücünle, koordine olmaya çalışan ruhun,
dokunsun yalan hayatına,
gel de gör ebeni.

Aynak

2010-08-13T17:17:00.000-07:00

İnsanların zekaları ve tercihlerini eleştirirken

kendi zekana ve tercihlerine göz atma yeteneğidir ilişkiler.

Bakış açısı ve ifadeleri sorgularken

Görülen çirkinlikler ve hayal kırıklıklarıdır sonrası.

Herkesin kafasında oluşturduğu ve aradığı,

ancak zamanla kendisinin de insan olduğu gerçeğiyle yüzleşmeye utanmasıdır,bencillik arkasına saklanıp kaçmak ve adına insanlık demek.

Aradığını sandığı şeyin aslında sadece o anlık istek olduğunu anladığı zaman
üstüne yapışan çirkinlikleri, başkasına atma istediğidir ,korkaklık.

Ne istediğini ve kendini bilir maskesi altında ,

sadece ufak oyunlarla kendini parmakladığını halkından gizleyendir, çakma prenses.

Gördüğünü degil, görmek istediğini gerçek sanıp,

hissetiğini de değil,hissedebilme ihtimali olduğu iyi duyguları bok etmekten çekinmemektir,yapay güzellik.

Geldiği yeri hatırlamak yerine,gitmeyi istediği yerle ilgili gerçek dışı hayallerin içinde boğulup,duyguları incitmektir,ego

Terbiye konusunda citler yazabilecek kadar erdemli gözüküp,terbiyesizliği ile yüzleşecek cesareti olmayanların kendilerini kandırma sunumudur,ahlak

Gerçeklerle yüzleşmek yerine ,gerçekleri söyleyenlerle bile yüzleşme cesareti bulamayanların en önemli silahıdır,yalan.

Samimi görüntülerin arkasına saklanmış kaypaklıktır,insanları ruhundaki boşlukları doldurmak için kullanmaya çalışmak,dangalıkltır,şerefsizliktir.

Kötü söz sahibine aittir derler,kötü söz hak edene aittir.

Ve herkes hak ettiğini bulur.

Ya bir parmakla,ya bir sözle ya da aynalarla.

sakın

2010-07-25T12:23:00.000-07:00

Kim olduğunu unutma

Nereden geldiğini unutma

Nereye gittiğini unutma

Kimlerin geldiğini unutma

Kimlerin geçtiğini de unutma

Nasıl baktığını unutma

Neler gördüğünü unutma

Ne olduğunu unutma

Neden olduğunu unutma

Ne zaman olduğunu unutma

Ne zamandır olduğunu da unutma

Güldüğünü unutma

Ağladıgını da unutma

Nefreti unutma

Sevgiyi sakın unutma

Korkuyu unutma

Cesareti unutma, unutturma

Nerede olduğunu hiç unutma

Neler yaptığını ve yaptıklarını da
Unutma işte.
Eninde sonun da işine yarar.

koklaş

2010-07-12T05:53:00.000-07:00

Basar sıcaktan delirme belirtileri
yazarsın bok gibi kaka gibi
okutursun lütfen lütfen diye
sonra yine basar sıcak
alırsın duşunu atarsın terini
laflarsın içersin
yine sıcak yine sıcak
uyursun sıcak
kalkarsın sıcak
bokarsan sokar kokarsın sıcaktan
yapma canım
ayıp ama
böyle olmasın
derken sıcaktan içersin
yakarsın gemileri ne demekse
sokarsın kendini yerin dibine
sıcaktan kaçma bahanesi ile
bahane bul
bahane yapıştır
bahane uydur
salaklıgınla yüzleş
yüzünle boklaş
kokunla bekleş
yüzünle yüzleş,

karar

2010-07-08T07:50:00.000-07:00

bakmayı öğrenmediğine kızarken bakmadım,
duymayı bilemedin diye bağırırken sağırdım,
hissetmedin diye söylenirken, sorgulardım hislerimi,
kullanmaya çalıştım ayna gibi seni
kullanılma korkusu yüzünden tuttum durdum kendimi,
anlam yükleme diye tedirginken, hak etmediğin anlamları yükledim
sormaya korktugun soruların daha gaddarları dilimden düşmedi
beklemeni isterken ben beklemeyi başaramadım huzuru
isteklerinin isteklerim oldugunu söylerken isteklerini unutmuştum aslında
gözlerinde kayboldugum zamanlar kendimi kaybettim sandım
buldugumun değerini anlamak için kaybetmek gerek döngüsünden korktugum için direk seçtim kaybetmeyi
sevgimi, saygımı, ilgimi diye sormaktan unuttum sevmeyi
vermenin karşılıgını beklerken görmedim aldığımı.
sonra da aldım elime gereken aparatı soktum gözüme gözüme.
seni gömmeye çalıştım korkularım yüzünden.
sonunda gördüm gömdüğüm hayallerimmiş çok eskiden.

wall

2010-07-08T06:12:00.000-07:00

Yağdı yağacak derken yağmadı hala,
eski sevgilinin eşyalarından kolaj yapma fikri gündeme geldikçe,
yağsın diye çıkmaya niyetlenen dini bütün her punk gibi yağmur duasına,
kaçardı kızgınlık gazı ilerleyen günlerde geldiği yere.
aslında fikir değil di fena,
tüm eski sevgileri az kullanılan bir duvaraya kolaj yapmaya,
ama kalkmadı kıç yerinden,dandik anılarla yeniden boğuşmaya,
o yüzden oturup bir kaç arkadaşa anlattı güle güle diye,
onlar da bu duruma gülerek karşılık vererek yapma intihar ederler sonra diye,
en güzeli çok takmamak durumla taşak geçmek belkide lafları arasında,

dinleyelim müziğimizi sevelim birbirimizi yine.

sipariş

2010-07-07T15:12:00.000-07:00

Mutsuzluğu alışkanlık edinmiş,saldırgan ve kompleksli bünyeleri özleme macerasına, gelen bir sipariş üzerine kısa bir süre ara vermek mantıklı olabilir.

Önemli olan sipariş gelmesi.Talep olması.Talep motivasyon demek.Talep karışık aklının, sıkıntılı çekmecelerinden yumoş kokulu don çıkması demek.Talep ilgi, ilgi sevilme ihtimali demek Hepsini birbirine bağlı da kullanabiliriz.Bağsız da.

Tercihlere çok karışmak demek,kendi tercihlerini çaktırmadan ya da alenen kabul ettirmen demek le çok farksız degil aslında.

Bilinç üstüne verilen mesajları almamıza engel olan egolarımızı bir yana koyma şansımız olmadıgını kabullendiğimiz zaman,tanıdımızdan yenmez bireycikler oluruz zaten

Şu iç huzur denilen dalga ,sanki her ay kanayan kuku gibi.Alırsın majeziği takarsıın orkidi, ilk günler sıkıntı stres sonra hafifleme ve azma ile hayata geri dönüş misali.Gerçi yaşamadım bilmiyorum ilk agız degilim bu konuda.Ama iç huzur bulma sürecin de beklenmeyen sancılar ve kanamalar,şaşırtıcı çıkışlar ya da inişler olabiliyor.Bu konuda ilk ağızım ama son ağız olmayacagım.

Akışlanlığını yitirmiş yazılar,kişiler,ilişkiler sadece yorma ,sıkma,acıtma ve patlatmadan başka sonuç doğurmazken, bunlara giren burnu çıkarmak ,eve giren kediyi çıkarmak ya da mayoya giren deniz kumunu çıkarmak kadar neden zor olur onu da sorgulamazsam ayıp olur.

İnsanın ruhun da var sanırım tecavüz tehlikesinin sınırılarında dolaşmak.Ama kişisel olarak bunu değerlendirmek yerine, tak sepeti koluna herkes kendi yoluna mantığını uygulamayı tercih ediyorum.

Az kanamalı günler olsun.

al çocugum

2010-07-06T06:54:00.000-07:00

Değer ver bunu al,
sevgi ver bunu al,
umut ver bunu al,
hayal ver bunu al,
zaman ver bunu al,
yemek ver bunu al,
şefkat ver bunu al,
yatak ver bunu al,
düzen ver bunu al,
amaç ver bunu al,
görüş ver bunu al,
ilgi ver bunu al,
dürüst ol bunu al,
sadık ol bunu al,
samimi ol bunu al,
destek ol bunu al,
e sonunda sende bunu yanına al.

stupid kid

2010-07-06T06:01:00.000-07:00

Hiç bir şey yapmadan otur,
suratını as ve oturmaya devam et,
su almaya gitmeye üşen,
duş almaya gitmeye üşen,
konuşmaya üşen,
gülmeye üşen,
oturmaya devam et,
tv izle, salyan akarak,
oturmaya devam et.
insanlara kız, ama oturarak,
hayattan bir şeyler bekle,
kalkma yerinden lütfen.
hatta oturma uzan sürekli,
telefonlara cevap verme uzandığın için.
yemeğin önüne gelsin ama kalkma yemek için.
üstüne başına dök ama lütfen elini yıkama.
çalışmaya git ama yatak eksperi olmayı hayal ederek.
hayata üşen,
hayat sana üşensin.
sonra kız.
dinlemeye üşen.
sonra öfkelen.
sonra da git kendini tatlı sanan büyük çocuk .
büyümeye git ama sürünerek,
bu kafayla zor büyürsün.

isimli

2010-07-04T15:07:00.000-07:00

fark etmiyor taraf olmak.
fark etmiyor baktığın yön.
fark etmiyor baktığın kişi.
fark etmiyor bakan da.
istesen de istemesen de oluyor zaten.
olması gereken mi yoksa gerektiğine inandırıldığın mı? Sorgulayarak.
yaşıyorsun geçiyor işte.
atıyorsun bir çizik daha, bir isme ,hayale.
ata ata bitecek diye korkarak isimlerin hepsi bir gün.
olsun varsın diyorsun benim ismim parlasın, kalsın.
ama geri dönüp baktığın da isimsiz olduğunu görerek, ağlayarak.

aldım

2010-07-03T10:04:00.000-07:00

sana hediye aldım.
sana hayallerimle karışık dondurma aldım.
sana hediye aldım.
sana umutlarımla karışık oyuncak aldım.
sana hediye yaptım.
sana duygularımla karışık yemek yaptım.
sana hediye buldum.
sana beklentilerimle karışık amaç buldum.
sana hediye aldım.
sana bakmayı bilmeyen gözler için gözlük aldım.
sana umut aldım.
sana umutsuzluktan kurumuşken, yeniden insan olma aşkını verdim.
sana orta parmak aldım tatlım.
doya doya kullan diye...

dramatematik

2010-05-28T13:37:00.001-07:00

baktı, gözlerinin anlam aramasını,aramaktan vazgeçirmeden çocuk
istedi kaçırdıklarının acısının tadı ağzındaki yaraları sızlatırken
ağladı neden olduğunu sorgulamaktan sıkılmadan, usanmadan
gezdi, aradığını, umduğunu yollarda bulma hayaliyle
ezdi, acıların, acısını insanların kalbinden çıkarmak istercesine
durdu, durduğunu fark etmeye korkarak,ürkerek
seslendi, kimi çağırdığını bilmeden
kokladı, gerçeğe dönmenin kokusunu
bekledi, umduğunu degil, gerçeği beklediğini hatırlatarak içine
ekledi, çıkardı, böldü hayallerini sistemli sanrıların gölgesi içinde
acıktı,susadı ve içti belki aradığı tadı bulma kaygısını unutarak
özledi, neyi özlediğini sorgulamaktan yorgun gecelerinde
arandı, kaşındı ve açıldı kıçında şemsiyeler teker teker
döndü dolaştı yine buldu kendini çift kişilik ama tek yattığı yatakta.

Dedim de

2010-05-22T12:58:00.000-07:00

Geldiğini gördüm kaçışın,
kaçışını gördüm kokunun,
aldım yanıma istemeseler de,
verdiklerinin ne oldugunu göstermekten korkanların,
yanındakilere bakmayı önerdim istemeseler de.
duyun dedim kokularını,alın dedim tatlarını
baksınlar istedim salaklıklarıyla yüzleşmeleriyle alay etmeden
süslü kelimelere kanmayın dedim, olun kendiniz
sıçın dedim kana kana, çıkan kokudan utanmadan
anlamanızı çok beklemiyorum ama en azından dinleyin dedim dinleyerek
sikin sokun demedim ama akılları hep oradaydı zaten
gezin,görün,hissedin dedim ne olduğunu sorgulamadan.
illa sorgulayacaksanız önce yaşayın sonra düşünün dedim
bitmedi dediklerim daha
yaşadıgım sürece dedim dedim
sonra bir baktım kıçta uçuşan pirelermiş muattabım.

içme

2010-05-09T15:38:00.000-07:00

Sıkışan kalbin diye konuya girmekten sıkılmaktan sıkılmak,
ifade ettiğini, egoyla sindiren ve kıçını kaldırmak için kullananlardan sıkılmak,
kendini ifade ettiğini sanarak aslında kendinden kaçtıgını görmekten sıkılmak,
söylediğini değil, duymak istediğini duyan kulakların renginden sıkılmak,
sürekli isyan ettiğini düşünmekten isyan ederek sıkılmak,
beklemekten sıkılmak,
almaya korkmaktan sıkılmak,
doğru verememekten sıkılmak,
kaybetmekten korkmaktan sıkılmak,
sahip olmaya korkmaktan sıkılmak,
değerden sıkılmak,
sorgudan sıkılmak,
gördüklerinle, görmek istediklerin arasında ki uçurumdan düşmekten sıkılmak,
istediklerinle , olan arasında ki sahte gülücüklerden sıkılmak,
beklentiler ve hayal kırıklıklarından sıkılmak,
anlam yüklemek ve yüklenen anlamın havada süzülüşünü çaresizce görmekten sıkılmak,
yerini doldurmaya çalışıp, daha çok boş yer olduğuyla yüzleşmekten sıkılmak,
insanların ayna görevi gördüğünü ve kendine itirafların için bile onları kullandığın gerçeğinde sıkılmak,
hak etmeyene vermekten sıkılmak,
güzelliği ararken, burnuna sokulan çirkinliklerden sıkılmak,
genelde başladığın yerde olduğunu sana sık sık hatırlatan hayattan sıkılmak,
portakala dönmek yine sıkılmak.

Bahar Boku

2010-04-29T08:15:00.000-07:00

Güneşin yüzünü daha sık göstermeye başladığı şu günlerde,kışın kıçımızda yaşayan tırtıllar,midemize çıkarak kelebek oldular.E tabi bunun etkisiyle kontrolsüz gazlar da çıkmaya başladı,zırt pırt diyerek sağa sola.Burada dikkat edilmesi gereken,o gazların ne yöne doğru çıktığı.Bize önem veren,seven ve iyi olmamızı isteyen insanların yüzüne doğru olursa, biz ayaklı göt olmaya devam ediyoruz demektir.Yok canımızı sıkan,gereksiz repliklerle kakasal sorunlarla uğraşmamızı sağlayan kıymetli bireylere doğru ise çok sorun yok doğru yoldayız demektir.Genel olarak etrafımda herkesin ilgi eksikliği,sevgi açlığı,iletişim kopukluğu gibi sorunlar yüzünden hayata ve kendine bol bol kızdığını ve önüne çıkan her olay,kişi ve duyguyu aynı kefeye koyduğunu görüyorum.Ben de aynı şeyleri bir çok kez kendi adıma yaşadım,yaptım,gördüm sonra sustum oturdum.İnsanlardan bir şey beklemeden önce, onlara düzgün bir şeyler vermek gerekmiyor mu?Herkesin göt olduguna kendimizi inandırdığımız zaman kendimiz de göt olmuyormuyuz?Yaşamaya korktugumuz şey duygular mı? Yoksa o duyguların sonucunda kaybetmekten korktugumuz kendimiz mi?Asıl kim ya da ne olduğumuzu bizi hatırlatan şey o duygular ve düşünceler değil mi? Peki bu durum da biz kendimiz den mi korkuyoruz?Tüm bunları bir arada ele alınca ortaya çıkan sonuç aslında çok net.Bunların hepsi çok salakça.Hayatın çok uzun olmadığı ve çıkan fırsatları düzgün değerlendirmediğimiz sürece, yaşadıklarımızın sadece kendini kandırma ve gereksiz tepkiler oldugunu anlamak için deha olmaya lüzum yok sanırım.Kıç baş oynamasına sert tepkiler verirken bile dansöz gibi kırıttığımız detayını,cebimizden çıkarıp bir kenara koyalım.Biraz da olduğu gibi kabul edip hayatı,kazık girme ihtimalinin bile keyif verici yanları olabileceğini değerlendirelim.En güzel pollyanna,defalarca tecavüzden sonra bile götü kurtardığı için mutlu olanı değil mi?Yoksa artık hepimiz kıçta durmayan yırtık donlar mı olduk?

İyi Kakalar

de gelt

2010-04-29T05:03:00.000-07:00

Bana iyi bir şey söylemeni istedim.
Bana iyi bir şey göstermeni istedim.
Bana iyi bakan gözlerle bak istedim.
Benden güzel şeyler duy istedim.
Benim aldıgım kokuları sende al istedim.
Bir kaç saniye de olsa,gözlerim le dünyamı gör istedim.
Bir an bile olsa,ellerim ol kahve fincanımı tut istedim.
Duymadıklarımı bana anlat istedim.
Hissetmediklerimi tekrar hatırlat istedim.
Beklemediklerimi bekler hale getir istedim.
Koşmayı unutan bacaklarımı kışt demeni istedim.
Yazmayı unutan parmaklaklarım ol istedim.
Atmaktan korkan kalbim ol istedim.
Yemek yemek istemeyen ağızım ol istedim.
Hatta bazen düşünmeye çalışan beynim bile ol istedim.
Biliyorum çok şey istedim....

Çocugum

2010-04-28T05:34:00.000-07:00

GeL çocuğum.
Al düşünüyor gibi yapan ölü beyin hücrelerimin anlamsız ifadelerinin benim içimden.
Gör çocuğum.
Gör içerde olan korku filmimsi anıların acımasızlığını ki, senin de kıçın da seri şezlonglar açılmasın.
Duy çocuğum.
Duy hayatın arka planın da çalan, güzel melodili ama böğürtü vokalli metal parçaları.
Korkma çoçuğum.
Sen korktukça,açıl susam açılın içinden çıkacak kazıkların bana girdiğini bil ki,
Elini yıkarken,ruhunu da yıkamak isteyemesin.
Kal çocuğum.
Kalmışlığın içinde olduğunun farkına varamayacak kadar objektif olamamanın ezikliği ile kal ki.
Ben hayatın akışı içindeki kakasal oyunların,kokulu parçası olmamanın gururunu taşımaya devam edeyim.
Öl çocuğum.
Öl ki ,kalıpların içinde ki üzgün insan maskelerini takarak.kaybedilmiş duyguları hatırlıyor numarası yapmaya devam edeyim.
Aferin çocuğum böyle devam et.
Göt çocuğum...

Başkasının Ağzı

2010-04-28T04:37:00.000-07:00

Gözlerimin gördükleri değil artık beni yoran,oyunlarının parçası olmamı bekleyen oyuncular aslında.
Bunu onların gözüne sokmakmaya çalışmaktan da, onların oyuncağı olmayacağımı anlatmaktan da yoruldum.
Derse ihtiyacı olanın kitabı da ben değilim,hocası da.Alışmakta istemiyorum,alıştırmak ta.
Korkmak ta istemiyorum, korkutmak ta.Dinlenmek istiyorum sadece.Dinlesin,anlasın,özlesin,beklesin istiyorum.
Anlam yüklemeden,beni şekillendirmeye çalışmadan.Sadece oldugumu görsün,duysun,koklasın.
Yormasınlar artık istiyorum.Zaten küçük olan kalbimi ellerinde sıkmasınlar, güçlü gözüken gözlerimdeki ışıkla oynamasınlar istiyorum.
İsteklerimi çiziyorum,söylüyorum,üflüyorum.Ama havaya gittiğini gördükçe daha da yoruluyorum.
Nefesimin ve parmaklarımın değerini anlasınlar istiyorum,üzerime bana büyük gelen kıyafetleri giydirmeye çalışmadan.
Ne olduklarını bana anlatmasınlar istiyorum, bıraksınlar ben anlamaya çalışayım.
Gerçek olsun istiyorum hayallerim ve çim kokusu.

Sız

2010-02-03T17:41:00.000-08:00

Hırslarimiz dan arınmamız lazım,
sahtelikten.
üzüntüyü gerçekten hak ettiği gibi yaşamaktır gerçek olan.
sevinçleri de aynı şekilde.
hayatta ki en ufak detaydan en önemli olaya kadar hepsi birbiriyle nasılda bağlantılı.
travmaların tek olumlu yanı bu sanırım.
yaşadığımızın değerini gözden geçirmek.
anladığımız şeyleri nasıl anlamadığımızı görmek.
her şeyin ne kadar zor görünse de aslında ne kadar kolay olduğunu anlamak.
bazen içimizde olduğunu unuttuğumuz gücümüzün yeniden farkına varmak.
aradığımız sandığımız şeyin aslında doğduğumuz andan itibaren hep yanımızda olduğunu fark etmek.
göz yaşlarının güzel anıların hatırlanma anahtarları olduğunu hissetmek.
gülümsemek gerek, göz yaşları sakince yanağından akarken bile....

Parmaksal

2009-08-06T16:00:00.000-07:00

Geldim...
Nereye gideceğini bilmeyen, defolu kukuş itişi gibi...
Ne saçmalıyorsun sesleri arasından fırlayan atların hırçın nal sesleridir halkınım korkusu.
Dıgıdık dıgıdık sesleri arasından sızan zurna sesinin inleten zırtlamasıdır,
fren sesidir.
Kabuksu bir dokusu vardır gibi yapsa da aslen yavşaktır.
İstersen çekersin uzar gider.
Nereye gittiğini kendisine bilmez.
Kendisi aslen yoktur.
Yok denilen de aslında kendisidir.
Ama bunu ne yok, ne de kendisi bilir.
Kim bilebilir ki?
Duyguların içinde yüzmeye çalışan, tecavüz edilmiş yavru foklar gibi şuursuzca dolanmaktan vaz geçmeye niyetimiz olduğunu,
kabullenme süreci içindeki dalgaların yüzde bıraktıgı çakma romantizmin ölüşünü;
ve parmak, anüs ikilisinin birleştikçe güçlenen egosunun bıraktığı kötü kokunun ardından.
Çekiyoruz sifonu duyguların üstüne.
Foş foş diye.....

Kullan At

2009-06-23T10:38:00.000-07:00

Neresinden bakarsan bak aynı gibi gelmeye başladı,
bu aynanın yansıttıkları.
Sıcağın gırtlakta oluşumuna katkısı büyük çığlıkların,
arkasına gizlenmiş çocuklar gibi salaklaşmaya çalışarak geçen,
güneşin aydınlattığı, aptallıkların kararttığı sanal oyuncaklar olduk.
Sıcaktan her yerime yapışmış kedi tüylerinin bir kısmını,
biramı yudumlarken yutmuş olmanın getirisi hafif paranoya.
Gelene geçene kafa atarak ana avrat küfür etme isteğini bol masturbasyonla geçiştirdiğim günler.
Kabullenme zorunluluğum olmadığını anlatma gereği duymadığımı bile anlamaktan yoksun dallamalar ordusu.(Kullan At)
Ortada sebep ya da sebepcikler araması yapmaya gerek bırakmayan teknoloji harikası telefonlar.(Kullan At)
Kendilerini dünyanın en önemli canlısı sanan tuvalet kağıdı askısı gibi kızcıklar.(Kullan At)
Gömlek yakaları yüzünden dünyanın samimiyetini görmekten aciz hödükler.(Kullan At)
Suni vajina üretiminde dünyanın bir numarası olan anlamsız çinliler.(Kullan At)
Sorgulama gereği bile duyulmayan sivrisinek hisssiyatında ki güzelim gece insanları.(Kullan At)
Genel olarak sevmediğim şey, sevmediğim şeyin, sevmediğim şeyden daha uzak olmasını istememden daha sevgi dolu olduğu hissini,
etrafımda ki gereksiz sevgi açları yüzünden kaybettiğimi anlamam.
Boşuna mı bunca küfür.
Hiç mi ders almıyorsunuz?
Hiç mi ders almıyorum?
Yaşasın 'Alzheimer'
Yaşasın hatırlanmaya değen anılar....

İsimlik

2009-04-11T14:09:00.000-07:00

kapanırdı gözler
hayatın güzelliğinin kokusunu hayal ederken.
istenirdi mutluluk siparişleri hızlıca çalsın kapıyı.
dinlenirdi güzel şarkılar,
izlenirdi güzel filmler,
özlenirdi güzel insanlar.
bakılırdı hep karşıdan karşıya geçerken,
daha önce başa gelen kazaların sızlamalarını yeniden yaşayarak.
kaşık çatlarla yolcu edilirdi umutsuzluklar.
ufak gülümsemelerle karışık heyecanla karşılanırdı yeni umutlar.
hepsini tek nefeste yapabilirsin istersen.
tek göz hareketi.
tek dokunuş.
tek bekleyiş.
tek insan.
tek hayal.
tek hayat.
kıymetini iyi bilmek lazım.
tek oldugunu unutmadan.
acıtmadan.
üzmeden.
kırmadan.
sikmeden.
sokmadan.

Demedim

2009-01-27T15:59:00.000-08:00

Toplanamamış ruhsal ve kafasal bakış açılarının içinde kaybolmuşluk numarası ile prim yapmaya çalışan kuzucuklardan olmaya gerek yok.
Sonuçta netlik kadar hayatı kolaylaştıran nemlendirici etkili bakış açılarını hop diye tespit etmek yetenek ister.
Duruşsal dansözlüğün bu kadar gündem de olması rüyalarıma girmeye başladı.
Kendimi o kıyafet içinde gördüğüm an uyanmak istemem diye tahmin ediyorum.
Hatta mümkünse kimse kendini o şekilde görmesin ruhen.
Beden kısmıyla çok ilgilenesim yok.
İnsan belki bazı dönemlerde sadece köfte yemek isteyebilir.
İnsan, insanlıktan çıkarak asıl insanlığa inanma sürecinin tadına bu şekilde varabilir.
Tarzların değişken olması hayatın eğlencesi aslında.
Bir bok demedim.

Gölge

2009-01-20T15:31:00.001-08:00

Gergin bekleyişler içinde geçen karanlık anlar.
Kapanmışlığın getirdiği vahşilikle kaynaşan replikler.
İstemeden düşündüğünü, düşüdüğüne kendini inandırdığın kuşkular.
İçerken keşke bitmese dediğin yudumlar.
Nefes almanın sıradanlığının tadını çıkardığın saniyeler.
Korkularından korkmayı ihmal etmekten çekinmeyecek kadar şımarık olabilen durumlar.
Aradığını bulmanın yarattığı kendine güvenle ortaya çıkmış saçma gülümseme.
Güzel bir şarkıyı dinlerken, bulunduğun yer ve zamandan yada olduğun şeyden gözlerini kapatarak uzaklaşmak.
Göz yaşlarımızın varlığını bilip ama onları özgür bırakacak cesareti gösteremediğimiz duygular.
Ve birbirini takip eden hayal kırıklıklarını birbirine düğümlediğimiz eksik anılar.
Hiç birisi geride kalmıyor.
Hepsi günün gölgesi olmuş durumda.

Denyosal

2009-01-20T14:27:00.001-08:00

Duydukları ya da gördükleri insanının düşüncelerini değiştirme konusunda çok yetkin arkadaşlar.
Kurgulamadan geçen dakikalar, sadece başka şeylere zaman ayırma lüksümüzün olduğu anlar gibi .
Belirsizliklerin şikayet mekanizmalarını tetiklemesinden gurur duyar tavırlarla, belirsizliklerin içine kendini atmaya çalışmak çok denyo bir hareket.
Ama sistem bunun üzerine kurulu.
Denyoluklar yapılır, sonra düzeltilmeye çalışılır.
Yalan ve kandırmacalarla örülü iletişim komedyasına dandik perdeler eklemek için sanki hepsi.
Gerçek olanla, inanmak istenilen arasındaki çizgi bazıları için kalın olabilir.
Ama benim için çok ince.
Bazı şeyleri istemek gerçekten olduğu anlamına gelmiyor.
İnanmak başarmanın yarısı olabilir ama oda hangi yarısı olduğuna bağlı .
Ufak oyunların büyük birleşimi gibi geliyor bazen hayat.
Ama oyunlar ufak, oyuncular ufak...
İster istemez finalin de çok etkileyici olmayacağını düşünüyor insan.
Süslü kelimelerin arkasına saklanıp, ufak hayallerin arasında kaybolmuşluğu kamufle etmeye çalışmak belki de gerçekten üzücüdür.
Belki de gerçekten arada üzülmekte gerekir...

Gereksiz düşünceler...

2009-01-19T07:34:00.000-08:00

Başlanılan noktada olmak!
Yaşamak, görmek, hissetmek ve sürüklenmek.
Üstüne yine başladığın nokta da olmak.
İnanmak, inanmamak, mantıklı olmak ya da olmamak.
Düşünmek, düşündürmek.
Sonra yine başladığın nokta da olmak.
Saçmalamak, kızmak, küfür etmek(ananı sikiyim).
Kafayı bulmak, sonra yine kaybetmek.
Yine başladığın noktaya geri dönmek.
Umutlanmak, heyecanlanmak, hayal kırıklıkları yaşamak.
Sonra yine başa dönmek.
İşemek, sıçmak , sevişmek.
Gelene selam, gidene güle güle demek.
Kendine geldiğin de yine başladığın yerde olmak.
Salaklaşmak, zekan la insanları şaşırtmak.
Donunda sallamak girmek isteyenleri.
Anlatmak, anlamak, anlaşılmak.
Kaçmak, kaçırmak.
Ağlatmak, korkutmak, sevmek, sikmek, sikilmek.
Sonra yine başladıgın nokta da olmak.
Yaşamak.
Başladığın noktayı iyi seçmek olabilir mi?

Fabrikasyon

2009-01-14T15:23:00.000-08:00

Yazalım.
Hepimiz yazar olduk.
İki kelimeyi bir araya getirebiliyoruz.
Kendimizi süslü söylemlerle ifade edebiliyoruz.
Yaşadığımız travmalar sadece bize özel sanki.
Sadece biz düşünebiliyoruz.
Sadece bizim sorunlarımız var.
Tüm insanlık sırada bu sorunları dinlemek için.
İşin komiği çözüm önerilerini takmıyoruz bile.
Zaten çözüm aramıyoruz.
İnsancıklar dinlesinler, üzülsünler(siklerinde değil).
Neden yapıyoruz?
Şımarığız.
İlgiye açız.
Paylaşım konusunda görgüsüsüz.
Benciliz.
Amaç eksikliğini kabullenmekten aciziz.
Ulaşılması gereken noktaları sanki çevremizdeki insanlar belirliyor?
Alakası yok...
İnsanların birbirini kullanma şekillerinin versiyonları zamanın ilişkileri.
Beğenilme kaygısından uzaklaşmaktır gerçek samimiyet.
Düşündüklerini acaba demeden söyleme cesaretidir.
Cesaretini başkalarına değil kendine göstermektir.
Korkularınla savaşmak değil, onları kabul etmekdir.
Ey götümsü insancık lütfen kendini oldugun gibi ifade et.
Dürüst ol.
Rollere değil gerçeğe takıl.
Cidden fazla kısa olabilir bu film.....

Süslü

2008-12-22T10:00:00.001-08:00

Hiç sıkamıyorum. Deniyorum cidden. Bekliyorum, çabalıyorum, düşünüyorum. Ama yok kardeşim! Olayların içimden geçip gitmesine, giderken de benim onlara sadece öylesine baktığımı fark etmemelerine engel olamıyorum.Yani canımı sıkasım geliyor demek istedim ama süslü kelimeler içinde kendini arama kaygısından uzaklaştırmak istemedim.Aslında düşünceli görüntülerin altında ne çıkarlar yatıyor diye düşünmek paranoyakça bir yaklaşım değil sanırım.Eğer yanılıyorsam da fark etmiyor.Eğlenceli... Bir bok anlatmamışım aslında.Zaman geçtikçe insanların olaylara karşı tepkileri değişiyor.Olgunlaşma adı verilen arkadaşla, komedyen sebzeler olmamızı sağlamadığı sürece sorunum yok sanırım.Yani oyunların, rollerin ve oyuncuların bu kadar sık değiştiği hayatta her kafanın ayrı yeri var tabi. Gelene yok hayır canım gelemezsin demek saçma olur. Ama zaten gelmesini istediğin zaman da ona belirtirsin açıkça.Oyunların içinde oyun saçmalığı bulaşmasın, etraf kaka kokmasın diye.Sonuç yok ortada.Sebepler değişken.Bizler akışkan.Olması gerekenden ziyade geçen zamanı boş geçirmemek lazım kuzucum.......

Canım Benim...

2008-12-16T08:47:00.000-08:00

Oturduk şimdi birkaç arkadaşla.Konuşuyoruz ne konuştuğumuzu çok anlamadan.Zaten konuşmuş olmak için kodlanmış durumdayız genel olarak.İçerik sıçık.Gereksiz konuşan o kadar çok insan var ki aslında aman aman.Kafa davul zaten.Derken size bir orospudan söz etmek istediğime karar verdim.Kişiye özel değil bu .Genel orospuluk zihniyetinin hayatımızın üzerinde yarattığı enteresan grafik.Yani bu orospucuğun dikkat çekmek için ekstra bir çabası yok mesela.Çünkü üzerine yapışmış motorize etiketi sayesinde tüm penisler kendisine çevrilmiş durumda sanırım.(Bağırmadan konuşabilen birilerine ihtiyacım var.)Yani annenize ulaşmak istiyorum ne kadar güzel bir cümle bir yandan.Neyse sonuçta herkesin etrafında orospu ve orospucuklar vardır.Neden benim orospucuğum dikkat çeksin.Sucuk sever olması çok farklı bir özellik olmasa gerek.Sonuçta çok insan var sucuk seven ve bunların hepsi orospu değil.İşin güzel tarafı her orospu dediğim de içimdeki pozitif değişim.Kuş misali havalanır gibi oluyorum.Ama yok nerde? Ayakların yere basması lazım, akıllı ol ve insanların seni olduğun gibi kabul edemeyeceğini sindirip bir güzel kakanı yap. Canım benim…

ukala...

2008-12-10T17:10:00.000-08:00

İki dakika düşünmek istedim,
düşünmek istediğimi düşündürmek istemeden.
sınırların içinde ki sınırlara koşmak istemeden.
aslında oyunların en eski oyuncusu olma gururuyla.
hepsi gibi bende düşündüm.
istediğim tarafından istenmeyi.
ben benim benden alabileceğiminin içindeki seni düşündüm.
düşündüm ki sende seni düşündüğümü düşünebilecek kadar düşüneceli ol.
ek, biç, topla, ye........
annen
yaşamak nasıl dı diye bana sordular...
cevap vermeden önce ufak bir anket yapmak istedim.
bakın arkadaşım bu kadar boktan bir hayatı yaşıyoruz.
bu hayatın içinde..
a:mutlumusun
b:tatmin oluyormusun.
c.annen var mı?
bu soruların hepsine yanıtın evetse?
o zaman lütfen yanağını uzat.
ufak bir buse ve sen bir araya gelmeyi hak ettiniz.

Derdin Ne?

2008-12-09T07:40:00.000-08:00

Az gittik uz gittik gittik.
Gidemedik aslında gider gibi yaptık.
Artist olmak marifet sanki.
Yok ama bizim suçumuz.
Zaten bir suçlu yok.
Ne kadar götsen o kadar iyisin.
Gerçi iyi diye bir şey de yok.
İsteklerin karşılıgında gösterilen şaşırtmaz tepkilerden başka.
Kaçmak istersin kaçamazsın.
Başın agrır az su içiyorsun diye.
Ağrı kesici almak istemezsin.
Kötü anılar gibidir diye.
Ne emmeye gelirsin, ne gömmeye.
En iyisi çok düşünmeden takılmak dersin.
Onu da yapamazsın aptal genellemelere dahil olmamak için.
Bir çıkış aramaktan vazgeçer gibi yaparsın.
Hep başladıgın gibisin ya.
Aslında denge de beklemez senden kimse.
Kimsenin zaten seninle alakası yok.
E o zaman derdin ne be sikik.

Bitirilmemesi önemle rica olunur!!!

2008-12-08T11:08:00.000-08:00

Kısa sürede tüketilen şeyleri sıralamaya kalksam uzun saatler yazmam gerekir sanırım.Ama uzun saatler yazmak gibi bir niyetim yok.Niyetim yok aslında.Sorun bu belki de? Niyet çok yanlı bir söylem gibi durdu.Genele bulaşmış hastalık 'amaçsızlık' aslında söylemek istediğim.Aslında bu amaçsızlığı kabullenme ve algılama da hepimizin sorunları var gibi.Gerizekalı.Yani sürekli düşünüyor gibi yapıp, aslında sadece kendimizle ilgili hayallerin içinde boguluyoruz daha çok.Aptal.Zaten ne kadar çok düşünürse insan eylemden bir o kadar uzak kalıyor.Ukala.Yani hep bir mücadele içinde sanmak yerine gerçek mücadelenin ne olduğunu algılamaya çalışmak lazım belki de.Ama hem yaşam şartları, hemde insanların iletişimsel farklılıkları zamanımızı çok çalıyor.Şımarık.Tüm kişisel iletişim şekillerini gözden geçirdiğimiz zaman, hepsinde eksikliklerin ve tatminsizliklerin ne kadar ön planda oldugunu görmemek mümkün değil. Zaman hayallerini kovalayacak kadar riski görmezden gelen insanların zamanı.Gerçi kurulan hayallerin ne kadar akla yatkın oldugunu da hiç kimse bilemez.Dangalak.Hep başladıgımız yerdeyiz sanki.Şekiller değişiyor.Zaman değişiyor.Bakış açıları ve tavırlar da çok az değişiklik var.Kişiler de değişiyor sürekli.Ama bizlerin o kişiler için uygun gördüğümüz roller de çok ciddi değişmeler yok tabi.Ve istediğimiz rolleri oynamayacak kadar kendine odaklanmış insanlara da kızabilecek kadar yerimizi bilmiyoruz.Piç.Ulaşmak istediğimiz şeylere, elimizi uzatıp çok emek harcamadan kavuşmanın şımarıklıgını bedellerini ödeyerek yaşıyoruz bu kısa hayatı aslında.Bunları düşünüp, gözden geçirdiğimiz zaman kendi aklımızca bazı sonuçlara ulaşabiliyoruz ama uygulama kısmına geldiğimiz zaman hepimizin eli ayagı dolanıyor.Şerefsiz.Bir çok kalıbın içinde yoğrularak geçirilen senelerden sonra çıkan kişiliklerin tamamen bize ait olması zaten beklenemez.Şekillendirme sürecinde ki tercihlerimizin doğru veya yanlış olması bizi seri katil olmaktan alıkoyuyor olabilir.Gerçi hep bir görece içinde kayboluyoruz.Tek bir fikir olmasından ziyade, düşünebildiğine inanan bir çok kişinin yarattığı fikircikler yumağı içindeki dandik kuklalara benziyoruz hepten.Orospu Çocugu.

Bazı...

2008-12-07T02:07:00.000-08:00

Bazı durumlar da...

Yapacak bir şey yoktur.

Yapacak çok şey vardır.

Kaçacak yer yoktur.

Her yere kaçabilirsin.

Sevecek kalp yoktur.

Evreni kucaklayacak kadar büyüktür kalbin.

Aglayacak göz yaşın yoktur.

Okyanuslar taşar göz yaşların yüzünden.

Küfür edecek insan yoktur.

Herkesin anne ve karısı hakkında ahkam kesersin.

İçecek alkol yoktur.

Klozeti sevgilin sanacak kadar sarhoşsundur.

Dinleyecek bir şey bulamazsın.

Her tını ruhunu besler.

Yemek istemez agzın ve miden en lezzetli şeyleri bile.

Yogurtlu makarna ile arana giremez kimse.

Tüm dünya karanlıktır.

Kıçın da gökkuşagı renkleriyle gülümsersin hayata.

Tüm kadınlar haremininin birer mücevheridir..

En yakın arkadaşın sağ elindir.

Bazı durumlar sakattır, anlatılmaz, düşünülmez, yazılmaz.

Sıkmaz!!!

2008-12-02T10:19:00.000-08:00

Serj Tankian bir röportajın da ' biz dağılmadık, sadece solo projelerimize ağırlık verdik ve istediğimiz zaman System of a Down olarak müzik yaparız'demişti.İşte size diger System of a Down üyeleri Daron Malakian ve John Dolmayan tarafından kurulmuş Scars on Brodway'den bahsetmek istiyoruz.2005 senesinde temelleri atılan grubun ilk meyvesi olan 'Scars on Brodway' temmuz ayında müzik marketlerdeki yerini aldı.Grupla aynı adı taşıyan albüm Amerika rock listelerinde 15, İngiltere rock listelerinde ise 4 numaraya kadar yükselme başarısını gösterdi.System of a Down'dan kulaklarımızın alışık oldugu tanıdık melodiler, Scars on Brodway 'i de dinlerken, ahanda ne kadar tanıdık , ya ben bunu nerede duymuştum? Hissine kapılmamıza neden oluyor.Malakian'ın System of a Down'da geliştirdiği vokallerinin, albümün genelindeki etkisini de göz ardı etmemek lazım.Albümün geneli akıcı ve spot sözleri, tanıdık melodileri ve güçlü soundu ile 2008 in en önemli albümlerinden birisi olmaya aday.Özellikte tavsiye edebileceğimiz parça yerine, direk albümün tamamını tavsiye etmek yanlış olmayacaktır.Ama albümü dinlerken 'Serious','Funny', 'The Say' ve 'Enemy' isimli parçaları daha bir dikkatli dinlemekte fayda var.Tabi grup albümün başarısını tesadüf olmadığını ispat edercesine turne ve festival programları çok yogun bir şekilde yoluna devam etmekte.

Bok var.

2008-11-03T02:43:00.000-08:00

Arkadan vuran set güneş ışığını görmezden gelerek, aslında arkadan takip eden geçmişin karanlık
taraflarını görmezden gelmeyi başarmış angut azınlıktan olma çabasıdır, bu anlamsız harf birlikteliğin
nedeni aslında.

Yukarda bir bok yazmıyor.Her zaman ki süslü girişlerden bir tanesi sadece.
Aslında kabul gören boşlukların asla dolmayacağını kabul etme olgunluğudur.
Dİnlediğim özenti türkçe parçaların hepsi aynı gibi geliyor.
Ayrıldım üzüldüm, kazık yedim üzüldüm, yalnızım üzüldüm.Neyin ezikliğini yaşıyorsunuz? bu kadar kendinden uzak, bu kadar özentilik içinde kendini kaybetmiş ve duyguların gerçekliğinin farkında olmayan halkım.

Size üzülmeyi çoktan bıraktım.
Hak eden hak ettiğini alıyor.
Kendinize acıyarak harcayacak zamanınız oldugunu düşünüyorsunuz.
Mezarlarınıza işediğim gün sizin gerçekliğinizi anladığınız gün olacaktır.

Kısa

2008-10-22T06:00:00.001-07:00

Bakışlarımın arkasında gizlediğim bir şeyler olduğunu düşünmeyin sakın, aslında bakışlarım bir çogunuzun anlatmak isteyip te, gerekli cesareti bulamadığı gerçekleri, ayna misali yüzünüze yansıtmak için varlar.O yüzden gizlediğim bir şey yok.Tam tersine, sizlerin de kendi gerçekleri ile yüzleşebilmesi için yardımcı olmaya çalışacak kadar açık yürekliyim. Hem belki sizin yansımalarınız da benim kabullenmekten korktugum gerçek yalnızlığımla yüzleşmeme yardımcı olur. Korkak oldugum için yüzleşmemezlik yapmıyorum sakın öyle düşünmeyin. Sadece akışa bıraktıgım zamanlar da yalnızlığımı düşünemiycek kadar sahtelerle oyalıyorum Kolay etkilenir, kolay unuturum. Ama aslında bu sadece sizin gördüğünüzdür.
Aslında kolay etkilenir gibi gözükür, zor unuturum. Kontrolümü alabileceğinizden emin olduğunuz an sizin kontrolünüzün bana geçtiği andır.
Gözlerim ,burnum, yüzüm iyice bakın. Göreceksiz siz baktığınız zaman hislenirize göre şekillenecektir.

Size uyum sağlarım, sizi kabul ederim, sizi sindiririm benim farklılıgıma itaat ettiğiniz zaman.....

YAŞASIN KRAL!!!

2008-10-17T12:08:00.000-07:00

Bakalım nasıl bir giriş olacak endişesi yaşadığım şu dakikaları, aslında endişe etmemekten kaynaklanan ve iki yüzlü iç seslerin oyuncağı olmayı göze alabilecek kadar sığ düşünerek geçiriyorum. İddialar, kendini ispat etme çabası, ezikliğini gösterebilmek için egolarını gözlerimize sokmak zorunda kalmaların komedisiyle birleşince ortaya günümüz insanı çıkıyor sanırım. Kendini ifade etmek, neden bilmiş gözükme çabası haline gelmeli ki? Bu kadar mı sınırları net insanların? Senelerdir kurtulamadığım soruların içerikleri değişiyor gibi de gelmiyor artık. Sadece kelimeler daha süslü oluyor sanki. Sonuçta aranılan, amaçlanan, beklenen, umulan duygu ya da yaşanmışlıklar yerine, gerçeklikten kaçma çabasının gırtlağımıza kadar gerçeklerle boğdugu boktan bir süreç geçiyor. İçerlerde bir yerler de olan savaşlar ve kişisel saldırılardan korunmaya çalışmak yerine , belki de en iyi savunma saldırmaktır bakış açısıyla gözleri kapatmak ve küfür etmek lazım durmadan. Nasılsa edilen küfürleri kimse üzerine alınmayacak. Aslında kendimi çok şanslı hissediyorum. Tarihin hiç bir döneminde, bu kadar çok prens ve prenses yaşamamıştır sanırım.Özelim bu kadar asil, kendini bilen, zeki, yetenekli ve mavi kanlı insanla aynı havayı soludugum için. Gerçekten kendi kendime ben artık kolay kolay şaşırmam dediğim zamanların geneli, şaşkınlıktan ağzım açık geçen zamanların demosu gibi aslında. Kişilerin kendilerine deger vermesini çok seviyorum, ama oturmamış kişiliklerinin ve yalanların üzerine kurdukları aptal hayatlarında kendilerini prens ya da prenses sanmalarını ve hatta benden de onlara gereken saygıyı göstermemi beklemeleri, şaşkınlıklar denizin de beni saga sola savuran devasa bir dalga aslında.Ama şaşkınlığım çok uzun sürmüyor allahtan. Kendime gelir gelmez söylediğim şey ise:

YAŞASIN KRAL!!!

Salak Mıknatısı

2008-07-22T14:20:00.000-07:00

Kendim uydurdum sanıyorum, ama kesin uyduruyorum.
Bir yerlerden duymuş olmam lazım bu lafı.'Salak Mıknatısı' lafını.Yani kendimi bir şey sanıdığım için değil ama(büyük yalan), yok arkadaşım.
Yani gün geçtikçe insanların zeka yaşı düşüyor?Aile, ikili ilişkiler, iş şeklinde sınıflandırdığım hayatımda ki , (arkadaş pek azdır) insanların çoğu net angutlar. Anlama yeteneklerinin olmamasının dışında, anlamaya çalışmaya da üşeniyorlar.Tamam hadi sizlerin angutluğunu kabul ettim diyelim(kesinlike etmem), bunun da mutlaka bir bedeli olmalı.Bu bedeli ben mi ödemek durumundayım? Yani hem angut olun, hem de çakma beyin naklinizin faturasını bana gönderin.
Oldu canım, tamam görürsem kesin söylerim.
Hatta annenize bile söylerim.

Eben

2008-07-17T16:05:00.001-07:00

Başlağın noktanın neresi olduğunun farkında olmadığın sürece , başladığın noktaya geri döndüğünü de anlayabileceğini sanmıyorum çocuğum.

Bu cümleden bir bok anladığını sanmıyorum çocuğum.

Anlamadığını kabullenmek yerine , kızmayı tercih edeceğini biliyorum çocuğum.

Her şeyi bildiğimi sandığımı düşünerek benimle dalga geçtiğini görüyorum çocuğum.

Aklının bazen kıçınla yer değiştirdiğini gören sadece ben değilim çocugum.

Herşeyin geyikle başlayıp , geyikle sürüklendiği fikrine nerden kapıldığını ben bile anlayamıyorum çocuğum.

Aklın yaşta değil , başta olduğu atasözünü sık aklından geçirirken , gözlerinde ki aptal bakışı görmek için çok zeki olmak gerekmediğini düşünüyorum çocuğum.

Sorunlardan kaçarken , yanında gezdirdiğinin farkın da bile olmadığını hissediyorum çocuğum.

Ne kadar terbiyeli bir göt olduğunu anlıyorum çocuğum.

Bir gün büyüyeceğini umuyorum , sen neysen osun çocuğum.

Ebeni de tanırdım.......

Sert

2008-07-16T13:04:00.001-07:00

Oturduğun yerden her yeri görebileceğin hissine kapıldın mı hiç?

Ya da sadece oturdugunu sanarak bir çok yerde bulundun mu?

Saçma sorular,beklentiler,istekler vs vs.

Kendinden kaçmak için insanlara saldırdın mı?

Saldırdıgın insanların gözlerin de korkuyu , acıyı , öfkeyi gördün mü?

Beklentisiz oldugunu dile getirip , aslında hayatın yükünü hafifletmesini bekledin mi ? Noktalardan...

Gözlerini kaçırmak istemene rağmen , kaçırmadan dik dik bakıp ,isyanı ve öfkeni suçsuz ufaklıklara kustun mu?

Daha saysısızca bilinmezin için de bocalarken buldun mu kendini hiç?

Üzüntü ile mutluluk arasında ki çizgide gezinmekten yoruldun mu?

Tüm bunları düşünmeye deger bulmayacak kadar yoğun musun?

Düşünceler bu kadar gaddar degil mi senin ufak hayatın da?

Rahat mısın?

Huzurlu musun?

Tüm bunlardan uzakmısın?

O zaman insanlığa bir iyilik yap ve durmadan parmakla kendini, belki hoşuna bile gider.

ro

2008-06-30T14:00:00.001-07:00

Ufak bir kutunun içinde yaşadığını sana bilirsiniz görseniz.Aslında yaşadığı ufak kutu bir çogumuzun dünyasından bile daha büyük.İçinde oyuncakları,şekerleri ve hayalleri ile mutlu kendi halinde görünse de, aslında oda bizim gibi.Sıradan oldugunu söylerken hafif bir tebessüm beliriyor suratında.Sanki sıradan olmadığımı biliyorum ,seviyorum mütevazi insan numarası yapmayı ve sizin seviyenizde gözükmeyi der gibi.Ulaşılması bir kaç tuşa basmak kadar kolay gözükse de,aslinda bazilarinin elini uzatip alacağı kadar kolay,bazılarının sa senelerini vereceği kadar zor aslında.İnsan,robot,bebek,kadın hepsi tek vücutta toplanmış sanki.Vücut ta bir heykelin elinden çıkmışcasına.İlk kez ışıgını bu kadar net gördüm bu oyuncak bebegin.Korkmadim ,çekinmedim, şaşırmadim.Hep biliyordum orda oldugunu.Sadece elini uzatip alicakmışsın imajına kanmadim.Biliyordum almayi bilmek degil, izin vermesi gerektiğini.Belki hepsi kafamin içinde ufak oyuncuklar balonu olsa da, seviyorum kendimi inandırmayı bu şeker robotun da duyguları olduguna.

Kutudan çıkardığı şaşkın gözleriyle süzüyordu etrafını.Baktığı şeyleri görüyor du aslında.
Ama işine gelmeyenleri görmemezlikten gelmek onun mutluluk tercihiydi.
Her şeyi bilerek yapmasa da, ne oldugunu , ne olacağını, nereye gideceğini az çok kestiriyordu güzel kafasının içinde ki renkli beyni.Biliyordu nasıl kullanacağı kadar, hangi zamanlar da durduracağını da .
Öyle bir gün gibi başladı her şey, diger günler nasılsa bugün de öyle uyandi.Biraz nerde olduğuna şaşırmış, biraz gözlerinin içi kaşınarak,kremlerinin kokusu her yeri sarmış halde.
Kalktı yatağından ve her gün yaptığı mutluluk hazirlanişi ile başladı kısa güne.
Günaydınlar, merhabalar,kolay gelsinler, seni seviyorumlar arasında süzüldü her zaman ki yerine.
Baktı çok düşünmesine gerek olmadan hallettiği,degerlendirdiği ve sonuca ulaştığı dakikaların nasıl geçtiğine.
Söyledi kendisine defalarca ne kadar güzelsin, ne kadar seviyorum seni diye.
Sonra hiç bırakmadığı ama dışarıdan gözükmesi zor gülümsemesini takındı içine.
Ve dakikalarin avuçlarının içinden kayışını sakince, dikkatsizce gözlemledi.
Yine mutluydu, beklentilerini kendisi karşıladıgı sürece ve buna olan inancını kaybetmediği sürece mutlu kalacaktı.
Biliyor du diger üzüntülerin kalıcı olmadığını, biliyordu tek kalanın gerçek sevenleri ve kendisi olduğunu.
Baktı hayat aynasına ve gülümsedi.

Bu Ne?

2008-01-12T04:56:00.001-08:00

Hava hafif sisli ,insanların gözleri karanlık,çocuklar ölümün içinde yaşamaktan duygusuzdu.Kalabalık Şehrin merkezindeki Katanka Alanında(yüksekligi 2 metre olan mermer sunak ve etrafındaki oturma alanları) kasabın etrafındaki kediler gibi heyecanlı bir bekleyiş içindeydi.Lamak Şehri hem uygarlıgın başlangıcı,hem de bitişi olmakla gururlanmaktaydı.Dar karanlık sokaklari,soluk ve ifadesiz insanları,leş yemekten irileşmiş köpekleri,ganimet ve esirleriyle gurur duyan,bakışlarıyla orduları korkutan kızıl gözlü Matarların şehriydi Lamak.Matarlar doğuştan savaşçı olarak büyütülürlerdi.Henüz bebekken görünüşleri düşmana korku salsın diye göz kapakları kesilir ve çeneleri bezle sıkı bir şekilde sarılırdı.Deforme olmuş yüzleri,bitmek tükenmek bilmeyen kan iştahları ve ilk katliamlarında annelerini parçalamaları nesiller boyu çocukların kabuslarının baş kahramanları olmalarını sagladı.Matarlar savaş alanınında karşılarına çıkan her canlıyı keserlerdi.Her Matar sadece bir tane esir alırdı.Aldıkları esirin düşmanın en genci olmasına dikkat ederlerdi.Ne de olsa tören sonrası kurbanın tamamını yavaşça ve büyük bir zevkle yiyecekler ve de kurbanın gençligi ve gücü onların gücüne güç katacaktı.İşte Katanka Alanı bunun için vardı.Esir sunagın üzerine çıkarılır,bacaklarından başlayan ve saatlerce süren kesme töreni sonunda etraf kan gölüne döner ve kalan ceset parçaları akbabaların ve köpeklerin ziyafeti olurdu.İşte Damarus u bekleyen sonda buydu.

Nasıl bir yaratıktan geldiği anlaşılmayan çığlıklar ve büyük uğultu Damarusun baygın yattığı zindanda kendine gelmesini sağladı.Ne olmuştu?Burası neresiydi? Buraya nasıl gelmişti?Tüm bu soruların cevabı sadece yoğun bir baş ağrısı ve karanlıktı.En son hatırladığı,salyaları fışkıran ve ölümün kokusunu yanlarında taşıyan insan müsteftesi mahlukların saldırmalarıydı.Damarus bir detayın farkında değildi.Ona saldıran Kaman dı.Matarların lideri,ölümün kardeşi savaşçıların savaşçısı Kaman.Şimdiye kadar kaç çocugu kurban edip yedigini kendisi bile bilmiyodu.

Bu Damarusun savaşı değildi.Peki burda ne işi vardı?

Matarların yolu üzerindeki bir handa bulunması belkide hayatındaki en büyük şansızlığı olacaktı.Eliye başının arkasını oğuşturarak etrafına bakındı.Sanki geçmişte buraya düşen ve hayatlarının son anlarını bu karanlık zindan da geçiren kurbanların çığlıkları ve haykırışları hala duyuluyordu.Kısa süre sonra gerçeği anladı.Duyduğu ses geçmişten gelmiyordu.Dışardaki kalabalığın çoşkulu sesi ve öldürülen adamların anlaşılmaz çığlıkları birbirine karışıyordu.

13 yaşlarında bir erkek çocuğu (sumağın) üzerindeydi.Onu yakalayan Matar elindeki kamayla yavaş yavaş bacaklarından et parçalarını koparıyordu.Çocuk inatla dizlerinin üzerine düşmemeye çabalıyordu.Çünkü biliyodu.Kendisinden önceki kurbanı görmüştü.Dizlerinin üzerine düşerse Matarın elindeki kamayla yavaş yavaş kafasındaki etleri alacagını biliyordu.Matarın her darbesinden sonra kanlı kamasını kaldırıyor ve çoşkulu kalabalıga gösteriyordu.Herkes kan hırsı ve ihtirasla bagırıyodu.Sadece çocuk acılar içinde çıglık çığlığaydı. Sonunda dayanacak gücü kalmadı ve bir dizinin üzerine düştü.Tam o sırada Matar kamasıyla çocugun kulagını kesti.Kalabalık iyice heyecanlanmıştı.Kulagın acısıyla iyice dengesini kaybeden çocuk diger dizininde üzerine düştüğü an öldürücü darbe geldi.Artık çocugun başı ile bedeni ayrılmıştı.Matar ziyafetine hazırlanıyordu artık.Ayrılan bedenden agzına layık parçaları yavaş yavaş kesmeye başladı.

Damarus dışarda ne olduğunu görmüyordu.Ama duydugunu ürkütücü çığlıklar pekte parlak olmayan bir sona çok yakın olduğunu anlamasını sağladı.

Çöşşş ancak bu kadar saçmalanır.

Hayat

2008-01-12T04:55:00.001-08:00

Beklemeyi sevmeyen insanlar akışta hep beklemek zorunda kalırlar. Bunlar aynı zamanda zorunluluklara da tepkili insanlardır. Zorunluluğumun biraz daha hızlı koşarsam uçmayı başarabileceğim o uçsuz bucaksız çimenlerin üstünde yeşile doymak olmasını isterdim. aslında o kadar çok şey isterdim ki.Yazsam hiçbir şey istemediğim ortaya çıkar diye hayallerimle gerçek arasındaki çizgiyi yeşil pelikanla siliyorum.Silginin üstte kalan parçacıkları gerçeğim,bir üflemeyle uçabiliyorlar.Yapışanlar içinse küçük bir el hareketi yeterli oluyor ve gerçekler süzülüyor bilinmeyene doğru... İşte o süzülme eylemini yapan gerçeklerin içinde kaybolmaya başlamanın korkusudur bu süslü kelimeler.Geri dönüşü aramadır sormadır cevapları bulmanın rahatsızlığıdır.Bulunan tek cevap dönüş yoktur. Zaman akmıyor mu?Akan bir şeyde nasıl geriye dönersin?Yok öyle bir şey.Anılara dönmek için gerçekten kaçabilirsin ama sonsuza kadar değil.Çünkü sonsuzluk sadece terleyen avuç içimiz kanlı gözlerimiz ve kaçtığımız sivri dişli gerçeklerden ibaret.Cevapları basitleştirelim işte o zaman her şey daha kolay olur.Evet hayır yeterli olsun.Neden niçin ne zaman nerede olmasın.Hele niye hiç olmasın.Bir koyunun bilinciyle ve bir kaşarın kokusuyla birleşelim ve dünya bizim olsun.Elle tutulalım kokalım görünelim.Perdenin arkasına geçtiğimiz zaman kokumuz çıksın yayılsın etrafa.Ben kanatların yağ tabakası bile olmaya razıyken bir anda kaşar olmayı kabul edebiliyorsam bir aslan da tavşan kuyruğu olmayı kabul edebilir.

Belki de farkında olmak budur.Emin değilim bunun da farkındayım ama emin olunabilecek ne var ki? Her an her şey olabiliyor,yolda yürürken bir anda kafama piyano da düşebilir bu mudur şaşkınlık?Hayır kesinlikle; bu sanattır işte gerçek sanat.Hem müzik hem resim hem heykel .Kaldırıma yapışmış et parçalarım kadar güzel tablo olamaz. Çıkan tını ise senfoniye on basar. İşte gerçek olarak kabul edebileceğin bir olgu ve çok da tatmin edici.Ne kadar tatmine meraklı oldum bir anda. Bir an ama sadece.Çünkü biliyorum ki bir an geçmişte kaldı ve dönemeyeceğim o geçmişe o zaman neden geçmişte kalan o anı hala düşünüp bu ana taşımaya çalışıyorum.Hastalıktır belki.Sadece zamanı sündürme de diyebiliriz..

Kendime zamanı kontrol etme egomun varlığını da hatırlatma olabilir... bu kadar tereddüttür şaşırtan halkımı... ben de karışıklığın vücuda girmiş haliyim zaten... ama hangi vücuda girdiğim yukarıdan aşağıya 5 de gizli... birisi bulabilirse büyük ödül ya da büyük ceza onun olacak...

Kılçık

2008-01-12T04:54:00.001-08:00

Hayallerinin içinden sevgiyi kılçık çıkarır gibi çıkarır mısın?

Hayallerini sadece renkli görüntüler ve seslerin oluşturduğu bir animasyon olarak kurabilirmisin?Duygular olmadan nereye,nasıl,kiminle uzanacağını kestirebilirmisin geleceğinin.Büyük bir savaştan sağ çıkabilmek için tek bağın evinde seni bekleyen sevdiğin değil mi?Sürekli sorular cevaplar hayaller istekler.Gittiği nokta boşluğun sonu gibi.Dibe vurulmuşluğun geçmişten ve gelecekten kaçışın ayak sesleri sadece.Bana bunları hatırlatan bir melek vardı.Senin oldu mu hayatında hiç bilmiyorum.Gördün mü hiç yeryüzüne inmiş meleğin gözlerini.O gözlerin içinde kayboldun mu?Hiç bir meleğin yüzüne dokundun mu?Ben dokundum.Şanslı azınlığın içindeyim ben.Dokunduğum an geçmişimin ve geleceğimin güzel anlarının sıcaklığı kapladı içimi.Kendimi gördüm onun ellerinin içinde.Hayatımı isteklerimi hırsımı acımı kuşkumu.O kadar saf ve temizdiki kötü duyguları yaklaştıramadım bir türlü ona.Doğduğumdan beri beni takip eden kötü duygularımı.İhanet kıskançlık yalan .O kabul etti beni olduğum gibi.Bir kez bile yüzüme vurmadı insanlığımın acizliğini.Bir kez bile acımadı bitik hayatıma.Hep güldü hep izledi sakince severek.Sonra bir gün ondan hiç istememem gereken bir şey istedim.Ona insan ol sende dedim.Temiz kalbi inandı bana sevdi beni dürüstçe.Sonra oda insan oldu.Kayboldu gitti dünyanın acımasız karanlığında.

Sorular

2008-01-12T04:51:00.000-08:00

Karanlığın içinde, gözlerimin dolmasının nedeni duygusal bir iniş çıkış yaşamamla hiç alakalı değil.Sadece uykunun getirdiği güzel,sıcak bir ıslaklık içerde olan.Neden böyle süslü bir cümleyle giriş yaptım diye düşündüm bir an.Sonra da kolayca buldum o nedeni.Etkileme,beğenilme,takdir edilme isteği sadece sanırım bunu yaptıran.Bunları her düşündüğümde kafam patlayacak gibi oluyor aslında.Diyeceksiniz bu kadarcık şey mi?Kafanın patlama nedeni?

Aslında bu sadece beyninim içinde sıkı zincirlerle birbirine bağlanmış;düşünce,hayal,istek,amaç,aşk,korku,sağlık ... Gibi sonuza kadar beni takip edece düşünce duygu algı sorgulamarının başlangıcı.Daha açık anlatmam lazım sanırım ben bile okurken ne demek istediğimle ilgili tereddütler yaşadım.Bir yerden başlıyor düşünceler bir biri ardına sıralı domino taşları gibi.Sorgulamalar,nedenler,sonuçlar,kimler,nasıllar...Bunların sonu yok gibi geldiği aklımadan geçtiğinde bir anda büyük bir boşluğun içinde yuvarlanır gibi oluyorum.

Bu hayatlla ilgili sormak istediğim bir çok soru var.Bu soruların bazılarının cevaplarını buluyorum ve bu cevapları unutmuyorum.Bu unutmadıklarım yaşadığım şeylerden ders alıp sağlıklı değerlendirebiliğim cevaplar.Ama genelde bu cevapları ya unutuyorum ya da kabul etmek istemiyorum.Yani bir yetkili yok hayatımda cevabını bulamadığım sorular konusunda beni aydınlatacak.Sanırım çok şanslı insanların hayatında olmuştur.

Bu kadar çok soru yanıt beklerken arkalarından da sürekli yeni sorular itip kakıyolar onları.Sorular sorulara giriyor.Zaman insanlar şartlar değişiyor.Ama sorular hep aynı.

Belki bazılarının cevaplarını biliyorum ama bildiğimi kabul etmek çok işime gelmiyor.Yani hayatı olduğu gibi kabul edip yaşamadaktan sa kabul görmeyen kendi hayallerimi gerçekle harmanlamaya çalışmanın umutsuz soruları aslında bunlar.

Bir çoğu gerçek bile değil. Sadece hayal.

Hayallerimi kovalamak güzel bir şey diyerek kendimi motive edip gelen sorulara kısa bir süre de olsa ara vermek zorunda hissetim kendimi.

Kutucuk

2008-01-12T04:50:00.001-08:00

Özlemin bünyede yarattığı kontrolsüz panik atakların ilacı elbette zaman.Ama böyle durumlarda zaman çok yavaş ilerliyor gibi geliyor insana.Bundan kurtulmanın mutlaka bir yolu olmalı diye düşünüyor posta kutusu.İçinde sadece faturalar var.Çok uzun zamandır aşk mektubu almadığı için inancı kalmamış artık aşka.Ama içinde hala ufak bir umut kalmış.Postacı her geldiğinde hafif bir buruklukla bekliyor acaba geldi mi diye.Ama sadece faturalar,sahte ilanlar gelen.Çok istiyor ağlamayı,çok istiyor artık sevsin birisi beni diye haykırmayı.Ama yapamıyor.Sonuçta o bir kutu.Ağzı sadece zarfların içine atılmasına yarıyor.Gözleri yok.Sadece hayalleri var.Sadece umudu var.Ama yine de mutlu sayıyor kendini.Koli olmadığı için her gün teşekkür ediyor hayata.Koli olsaydı biliyor kullanıldıktan sonra çöpe atılacağını.Burda rahat ,sıcak,kuru ve güvenli.Hem insanlar onunla ilgileniyor.Bakıyolar ona hemen her gün.Ama yinede beklemeye devam ediyor içi sızlayarak.Belki bir umut bir ışık .Bilmiyor ki posta kutusu artık aşk internete düştü.Bilmiyor herşey çok hızlı.Bilmiyor insanların sahte duygularını kısa sürede paylaşıp,kısa sürede bitirdiklerini.İnsanlar da bilmiyor.Göz yaşlarıyla bezenmiş bir aşk mektubunun bir ömre bedel olduğunu.

Bölüm 4

2008-01-12T04:47:00.000-08:00

İnsanlarla paylaşabildiğin şeyler ölçüsünde onların gözünde ki degerin artıyor yada azalıyor.Yani bu aslında insanları satın alabilirsin anlamına gelebilir.Neyle satın alabilirsin.Parayla ,ilgiyle,yalanla,dolanla,sevgiyle bırt bırt.Benim kimseyi bir şekilde satın alıcak gücüm yok valla.Yani insan ırkı bana yakın olsun diye takla atamıyorum atamamda.Fiziksel olarak biraz hımbıl bir insanım aynı zamanda.Şimdi oturup vezir para rezil akıl denklemini çözmeye kasamıyacağım.Paran varsa rahatsın kardeşim yoksa herşey karışıyor.Paran olana kadar da toplayamıyosun.Bunları bir tarafımdan uydurmuyorum yaşadım gördüm aklımda kaldı.Bak bazen hafıza işe yarıyor demek ki.Çok eskiden düşünürdüm daha doğrusu hayal kurardım herşey çok güzel olacak diye.Yani bu bana özel mi bilmiyorum ama bir bakıyorum cennetteyim bir bakıyorum cehennemdeyim.Hop arkadaşım bunun bir arası yok mu?

Bende kısmen insanım.

Yani benimde duygularım var bende yaşadığım olaylardan etkileniyorum bende seviniyorum bende üzülüyorum falan.Tüm bunları düşünürken aklıma birden romatizm in öldüğü geldi.Ne alaka demeyin hemen anlatayım.Hepimizin büyük aşk hikayeleri mutlaka olmuştur.Sürünmüş bitmiş yaşamdan kopmuş aynı zamanda kokmuşuzdur.Şu an öyle bir durumda değilim.Ama bu hiç bir zaman bu duruma düşmeyeceğim anlamına gelmiyor.Zaten hep öyle olmuştur insan güzel şeyler ister hayatında onları bulur yaşar sonra sıkılır daralır saçmalar güzel şeylerin uzaklaştığını gördüğünde de panikleyip dogum yapan manda gibi sağa sola tekmeler atar.Durumun karanlığından attığı tekmelerin aslında sadece kendisine zarar verdiğini anlamadan yapar bunu dana pardon manda.Bu arada dogum yapan manda olur mu bilemiyorum en iyisi inek demek sanırım.

Bakın herşeye böyle başlamıştım karışık durumlar kafam karışık biraz okudukça daha iyi anlaşıldıgımı umarak çokda bir şey beklemeden yazıyorum sayın arkadaşım.

Kaçacak yer yok.

İnsan duygusal çöküş sürecini yaşarken büyük saçmalıyor.Alkol insanların etkisi zayıflığın yüzünden verdiğin anlamsız tepkiler derken aynaya baktığında karşında en sevmediğin insan modeli.Kışt git tamam yeter demek istiyorsun.Sonra topluyorsun kendini tamam geçti daha iyiyim herşey çok güzel olacak diyorsun durmadan kendine.

Tüm bunları söylerken sokakta duyduğun yavru kedi sesi gözlerini dolduruyori,eski fotoğraflar en büyük düşmanın oluyor,anılarının üzerine çamaşır suyu dökmek istiyorsun.Gerçekten Japon balıklarına özendiği bile oluyor insanın.

Neden yaşıyoruz tüm bunları.Kaçmak için.Kendimizden ait oldugumuzu bildiğimiz ama kabul edemeğimiz benliğimizden.İç organlarımızı sızlatan anıları tekrar yaşayamam korkusundan,akıtıcak göz yaşı kalmama korkusundan.

Amaçsızlıklar içinde boğuşurken en büyük amaçsızlık içine çekiyor bizi yavaş yavaş.

Tek başına oldugunu görüyosun bunu duyuyorsun senelerce birisi çıkıyor artık tek değilim yaşasın diyorsun.Sonra o birisi gitsin diye uğraşıyosun sanki gittiği zaman gitme diyorsun.Tüm bunları yapmak için gerçekten biraz aptal olmak gerekmezmi.

Evet gerekir demekki burdan da bir sonuca yaklaşıyorum.Kafam çok fazla çalışmıyor.Bunu gerçekten kabul edebilirsem belkide hayatı daha kolay yaşarım.Çok uzun zamandır duyduğum’sadece aptallar mutlu olur^ u uygulayabilirim belkide .Belkide gerçekten büyümek budur.Belkide olgunlaşmak dedikleri budur.Hani acı insanı olgunlaştırırmış ya.Tüm etrafım anlamını sürekli sorguladığım bir ton öğretiyle sarılmış durumda.Bundan kurtulmak için ne yapmak lazım.

Sanırım uzun bir banyo suyla beraber akan kötü düşünceler ve acılar.

En azından kısa sürede olsa rahatları belki.

Bu belkilerin de sonu yok sanırım.

Bölüm 3

2008-01-12T04:46:00.001-08:00

Bilmişlik yapmadan önce gerekli ortamsal hazırlıklarımı yaptım.Kahve ,sigara yeter klasik müzik gelsin Depeche Mode.Tabi abi sonuçta akılla ilgili saçmalama planı yapıyorsam herşey kitabına uygun olmalı.İçinde bulundugum ruh halinde kurtulmak için başvurmuş oldugum bir kaç duygusal kurum bugün git yarın gel dediler.

Yani bu işin yarını var mı?

Hangi iş demeyin hemen.Kendini akıllı sanan ama olaylar karşısında tepkilerini bir türlü dizginleyemen kayıp kuşağın bir ferdi olarak bir kez daha geleceğe umutsuzlukla bakıyorum.Yani herşeyi bilirim her tür sorunun altından kalkarım aslanım kaplanım ben kafası yüzünden bir tecavüz edilmediğim kaldı.Onu da umuyorum olmamıştır diye.Kim bilebilir belkide çok içilen bir gece de ....Yok yok olsa kesin hissederdim canım sonuçta ufak bir buseden bahsetmiyorum bildiğin tecavüz.Ama en azından bir konuda eminim ruhuma tecavüz edenlerin sayısı beni seven insanların sayısından çok çok daha fazla.

Durumun içinden aklını kullanarak sıyrılmak nasıl olurdu?

Valla nasıl olurdu kısaca özetliyeyim.Bunu düzgün ifade edebilmem için önce durum hakkında biraz bilgi vermem doğru olur sanırım.Kısaca durum bom bok.Kocaman bir boşluklar dolabının çekmecelerinde kaybolmuş gibiyim.Daha anlaşılabilir bir dille.Rüzgara dogru işedim ve ıslandım.

Bir amaç eksikliği,bir kavram karmaşası,bir güven sorgulamasıdır ki aman düşman başına.Bu arada tüm bunları düşünürken arada aklıma keşke meslek olarak seri katil olsaydım geliyor bunuda paylaşmadan edemiyeceğim.

Gelelim soruma.Evet arkadaşım,kardeşim,moruk,kanka yada adın neyse.Her tür durumun içinden aklını kullarak çıkarsın.

Peki abi söyle bize nasıl çıkarsın aklını kullanarak?

Birden fazla seçeneğin var.

1.Kaçarsın.Arkana bile bakmadan.Topuklarından sıçrayan suyu ensende hissederek.

2.Boşluğu aklında doldurursun.Kendine bir hayal dünyası kurar onun içinde Peter Pan ve saz arkadaşlarıyla mutlu mesut yaşarsın açlıktan ölene kadar.

3.Aklını yititirsin.Gidip akan musluğun önünde sakalların uzayana ya da sular kesilene kadar izlersin suyun akışını.Bu kısa sürede sana delirme garantisi verir.Sanırım kafayı üşüttüğünde bu kadar büyük bir boşlukta olmazsın.

4.Normal insan olursun.İşine gider evlenir çocuk yapar hayatının geri kalanını kendin için değil başkaları için yaşarsın.Ot olursun ama boşluk olmaz zaten hayatın bitmiştir.

5.Koy götüne adamı olursun.Takmazsın hiç bir şeyi.Giden ağamsa gelen paşamadır dersin.Boşlukta neymiş ben her tür boşluğu doldurum abiii kafasına girer bilinmeyene bir yolculuğa daha çıkarsın.

Yani daha yazabileceğim çok seçenek var ama şimdilik bu kadar yeter.Düşününce aslında akıl çok da fena değilmiş.Ürettiği çözümler tartışmaya açık bile olsa en azından çözüm üretebiliyor.

Bu şartlar altında yapılması gereken aklımıza ne kadar güvenebileceğiz.Ben kendi adıma yırtık donuma daha çok güvebebilirim diyebilirim.

Sonuçta boka batma nedenini yaratan fikirlerde o akıldan çıkmadı mı?

İnsanı rezil de vezir de eden para mı akıl mı?

Akıl olmasa daha rahat olmaz mıydık?Yani herkes kakalarıyla isimlerini duvara yazsa,kimse kimseyi tanımasa,herkesin içinde yaşadığı kendine ait bir hayal dünyası olsa daha mı kötü olur du herşey?

Yazdıkça insanın aklına sürekli sorular geliyor.Keşke bu soruların cevaplarını verebilicek bir kurum olsaydı.DSCİ (Devlet Soruları Cevaplama İşleri)mesela.Ama malesef yok o zaman yine iş başa düştü.

Bunlardan çıkarabileceğim sonuç şu aslında.

Aklın işe yarayabilir arkadaşım ama aklına çok da güvenme onunda sağı solu pek belli olmuyor.

Kim insanı vezir eder akıl mı para mı_?

Bölüm 2

2008-01-12T04:42:00.000-08:00

Küçüklüğümle ilgili çok fazla detayı hatırlayamıyorum.Ya aradan uzun zaman geçmesinden, ya da yaşadıklarımın beynim üzerindeki etkisinden hafif malaksı bir yapım oldu.Sakın bunu gururla söylediğim sanılmasın.Hepimiz yaşadıklarımızın bedelini ödemiyormuyuz sanki?Yazarken fark ettim sanırım hepimiz ödemiyoruz.İki çeşit insan var.Aslında çok çeşit insan var da benim şu anki konumda 2 çeşit.Bir bedel ödeyenler.İki bedel ödetenler.Bak kendim gibilerinde işin içinde sokunca 3 çeşit oldu.Ben ve benim gibiler hafif dansöz gibiyiz.Bazen bedel öderiz bazen ödetiriz.Çocukluğumu hatırlamaya kasmamın nedeni belki anılarımdan güç alırım kafasına girmem le başladı.Nasıl olur demeyin.İnsanın her zaman tutunacak bir şeylerle ihtiyacı yok mu?Bende bakıyım anılardan ekmek çıkar belki diye düşündüm durdum.Yani yediğim dayaklar,düşüp sağımı solumu yaralamalar ve bisikletimi sattığım için dayımdan yediğim okkalı tokat dışında pek bir şey hatırlamıyorum.Bir de ilkokul da Gülin diye bir kız memelerimi sıkıyodu çok acıyodu o kadar.

Tamam o zaman küçüklük anıları bir şey vermedi.Biraz daha ileri gidelim.Ergenlik dönemi.Valla şanslıydım o dönem aslında.Bir kere hiç sivilce sorunum olmadı.Kızlarla aram hep iyidi.Kadınların arasında büyüdüğüm için dillerini anlayabiliyordum.Gerçi zamanla bu özelliğimi yitirdiğimi düşünüyorum ama o zamanlarda işime yarıyordu.Ha bir de bende şeytan tüyü varmış hep öyle derlerdi.O zamanlarda çok ciddiye almazdım ama daha sonraları bu tip ve parasızlıkla bu kadar hızlı bir hayat sürebilmemin tek mantıklı açıklaması o geldi.Şeytan tüyü.Yani ben bir miktar kıllıyım.Hemen ıykk olmanın anlamı yok öyle sırtımdan falan kazak gibi fışkırmıyor ama var işte yinede.Şimdi o kadar kılın içinde aramayada götüm yemedi şeytan tüyünü ama sanırım beni sevmeyen birileri çaktırmadan kopardı.Nasıl diye sormayın lütfen.Nasıl yada niyenin cevabını bilsem inanın şu an Buda’yla tavla oynuyor olurdum.Neyse baktıgımız zaman o dönemden de beni gaza getiricek pek bi anının olmadığı sonucuna ulaştım.

Hadi biraz daha büyüyeyim o zaman.Bok var sanki büyümekte.Alkol,gece hayatı,kadınlar,partiler,şehirler,ülkeler derken bir baktım baya büyümüşüm.O dönemki anımlarımın hepsinde akşamdan kalma olduğu için onlarda bir boka yaramadan çöpü boyladı.

Anılardan güç almaya çalışmak saçmaymış.

Yukarda da örnekleriyle gördüğünüz gibi anıların en azından benim hayatımda pek bir işe yaradığını söyleyemiyeceğim.

Aman sakın burdan sen hiç mi güzel şey yaşamadın kardeşim sonucunu çıkarmayın.

Yaşadım belkide bir çok insanın bırakın yaşamayı hayal bile edemiyeceği güzellikleri yaşadım.Ama işte insan oğlu bir miktar nankör oluyor.Yaşadığı güzellikleri hatırlayıp mutlu olmak yerine.Vay bunuda mı yaşayacaktım kafasına girip kendini duvardan duvara atıyor.(bakınız ben)

Ee şimdi anılarda işe yaramadıysa ben destek olma adına neye tutunacağım acaba diye kara kara düşünürken aklıma gerçekten güzel bir fikir geldi.

E oğlum salak Sühan burda oturmuş ıvır zıvır bir ton şey yazıyorsun.Bunları yazmak için ne kullanıyorsum.Tabiki akıl.Gerçi bendeki varlığı çok uzun zamandır tartışma konusu ancak ben kendi bakış açımdan bide tutunmak için aklımı denesem mi aşamasınada geldim.

Kendimi tebrik ederim.

Bölüm 1

2008-01-12T04:31:00.000-08:00

Direk anlatmaya başlamak istiyorum .En baştan başlarsam çok uzak, yarısından girersem konuya bazı şeyler havada kalır endişesiyle karışık anlatmaya karar veriyorum.Ben kimim sorusunu çok fazla kendine soran insan var mıdır ?Bilemem.Ancak ben kimim sorusu soy adım kadar yapışık bana düşünün karışıklıgı.Diyeceksiniz nedir bu karışıklık sadece senin mi hayatın inişli çıkışlı.Hayır efendim kesinlikle öyle değil.Hani derler ya herkesin yaşadıgı kendine büyük gelirmiş.Ya da demezlerse bile ben dedim şu an.E tamam yaşadıkların sana büyük geliyo anlat bakalım bu sorunlar silsilesi neymiş ? Demeyin sakın.Burda oturup annem bunu yaptı babam şunu yaptı böyle acı çektim şöyle süründüm diye yazamıycağım.Herşeyin başlangıcına yeniden dönmek istiyorum.Ana rahmine değil tabi ki.Hele benim annemim kine kesinlikle degilJBaşka bi anne olursa ilerleyen zamanlarda bunu degerlendirebilirim.Bakınız daha başlar başlamaz sorunlu insan modeli oldugumu ispat çabasına girdim zaten.Her neyse bahsettiğim başlangıç noktası aslında ne zaman kafamın bu kadar karıştığı?Ya da neden bu kadar karıştığı?Öncelikle ilk ..................................................................................................................................Karnımın acıkması antlamama engel oldu.Kahvemide yaptım.Şimdi başlayabilirim.

Hep sorguladım acaba taşak geçmek için seneledir kullandığımız^bebekken kafanı kesin bir yere çarpmışsın^ benim hayatımda gerçek olabilir mi diye.Yani bir insanın bu kadar garip davranmasını nedeni ne olabilir ki başka.Ya küçükken aldığı bir darbe yada küçükken aldığı başka bir darbe.Hafızam çok kuvvetli olmasada cinsel kimliği bozacak yada beni travmadan travmaya koşturacak bir darbe almadım.Digerini hala sorgulamaya devam ediyorum zaten.

Peki nedir benim yaptığım salaklıklar?

Valla hangi birisini anlatsam tam bilemiyorum.Vurdumduymaz bir yapım oldugunu askere gittiğimde fark etmiştim.Hatta bana orda verdikleri gazla hayatımın bir kaç senesini normal insan gibi yaşamayıda başarmıştım.Yani hani bazı lavuklar vardır.Tepeden atlamak sonunu getirecektir ama o lavuk denemen anlamaz atlar geberirir.İşte bende o lavuk türünün biraz daha yandan yemişiyim.Tepeden atlamam ama aklımın bir kenarında lan acaba atlasam mı ? Hep vardır.Bakınız ne kadar güzel ifade ediyorum aslında kendimi.Bir ton laf kalabalığı ulaştıgımız nokta 0.Koydum Beethoven gaz lazım diye. Ah keşke bir kaç yüzyıl önce yaşasaydım geyiğine kapıldım bir anda.Sonra aklıma geldi.Kesin bu kafada olurdum.Ya cadı diye yakarlardı beni.Ya sevdiğim prensesin babasının adamları bogazlardı.Yada basit bir nezleden ölürdüm.Yok zamanımızda sürünmeye devam edeyim en iyisi.Şöyle gururlu bir şekilde başımı kaldırıp geleceği görmeye çalışayım.Valla kahin falan değilim.Zorluyorum gelecekle ilgili bir şeyler görebilirim diye.Sadece erekte olmuş ve bana pis pis bakan atları görüyorum.Demek ki bilinç altımın hala bana söylemek istediği bir şeyler var.Yani gerçekten bir gün kendisiyle tanışmak istiyorum.Elini sıkmak ve tebrik etmek için.Bir insanın hayatı üzerinde bu kadar etkisi olması ve bu etkilerin ne zaman ne şekilde geleceğini kestirememek büyük hayranlık sebebi bence.Çok yaşa sen bilinç altı sen olmasan ne kadar zor olurdu hayat.Sayende kır çiçekleri içinde koşturuyorum.Keşke bi anime karakteri olsaydım .Çok şanslılar .Hissettikleri herşeyi gösterebiliyorlar.Üzülüyorlar ,savaşıyolar,sevişiyorlar,ölüyorlar,yeniden doğuyorlar.Yani hisslerimi gösterememek,duygularımı ifade edememek,kendimi anlatamamak ve anlayamamak yüzünden,bozuk parayla çalışan bisküvi makinası gibi hissetmeye başladım.

Çok fazla dolandım durdum kelimeler içinde.Hala anlatmaya başladığım bir bok yok.Aslında bir kaç mesaj var yazdıklarımda.Abi sıkıldım ben bu hayattan bir miktar.Yani sürekli ileri gidiyor gibi duran ama aslında hep seni geriye atan hayattan.Geçmişi özleyerek geçen zamanlar fazlalaşmaya başladıkça bende gelmişini geçmişini diye hiddetlenmeye başladım.

Neden bu isyan neyin peşindeyim ?

Sürekli sorular ve bulunduğu an yeni soruları arkalarında taşıyan cevaplarla bir 30 yılı devirdim kardeşim.Elimde ne var anlatayım.Dolu dolu yaşanmş bir 30 sene(bunun ilk 15 senesini dolduran ben değildim saolsun bazı insanlar hiç sıkılma şansı tanımadı bana).Çaktırmadan dökülmeye başladım.Neyse ilk 15 sene hayallerim de hep elimde kılıç dev gibi orduların arasında dalıyorum kesiyorum biçiyorum falan dı.O zamanlar seri katiller,Amerika ,sapkın filmler elimizin altında olmadığı için potansiyel bir manyak olduğumu algılayamadım tabi.Etrafımdaki büyükler bana hayrandı.Onlara göre ben çok uslu,akıllı,görgülü bir çocuktum.Ama benim aklımda yaf ne güzel bir kıyım olurdu şöyle dev gibi bir kılıçla bunların arasında dalsam oldugu için pek iletişim kurma becerisi gösteremedim.

Ne yaptım ?

Hiçbirşey.Yemedi götüm kimseye zarar vermeye.Hala da yemez aslında.Hani derler ya karıncayı bile incitemem.O kadar da değil aslında.Bir dönem gördüğüm her kavgaya girmek ilk amacımmış gibi yaşıyordum.Şiddetin gerektiğinde kullanılması gereken bir sanat dalı olduğunu düşündüğümüde utanmadan yazarım buraya.Kafa karışıklığı,kılıçların sesi,kan ve her gece yatağıma kadar dallarını uzatan agacın rüyasıyla geçen bir çocukluktan sonra hayatımın ikinci kısmını oluşturucak sihirli canlılarla tanıştım.

Kadınlar...

Şimdi burda oturup onunla bunu yaşadım şununla böyle yaşadım diye anlatamıycam.Ama ülke standartlarına göre bol ikili ilişki yaşadıgımı söyleyebilirim.Bunun bana ne gibi bir katkısı oldugunuda 15 yıl gibi kısa bir zamanda anladım.

Hiç.Ekmek çarpsın hiç bir şey değişmedi.Dogdugum zamandan beri hayatıma giren kadınların hepsi hayatım üzerinde inanılmaz etkiler bıraktı.Hepsi beni çok şaşırttı.Bazıları mutlu etti(inanılmaz az bunlar) bazıları bıktım bu hayattan bitsede gitsem dedirtti.Yani gerçekten hayranlıkla bakıyorum kadın ırkına.Kendilerine has özellikleri,bakış açıları,iradeleri,hızlı değişen duyguları,kararlılıkları ve güzelliklerine hep hayran kalmışımdır.Ama bu özelliklerinin hemen hepsi kendi içlerinde yaşadıkları ve sıkıldıkları zaman hadi annem bak kapı orda yaptıkları içinde onlara kızgınım bir miktar.

Kızgın olmam ne değiştirdi?

Hiç.Yemin ederim hiç.Kızdım,üzüldüm,ağladım,hayata küstüm,yemedim,uyumadım vs.Sonuç arkadan birisinin kardeşim sen zaman kaybediyosun hadi işine bak demesine kadar süren boktan dönem olarak kaldı anılarda.

Ders alıyormuyum?

Yok annem ne dersi.Yani olayların içine girdiğin zaman sarsılıyosun,dengen bozuluyor falan filan o karanbolde yaşadıkların sadece içinde bazı duyguların sogumasına neden oluyor o kadar.Ama ders sanırım alınmıyor.Alınıyo olsa hala ah hatun gidiyo elden kısmına gelmezdi hayat.Bakınız işte kritik olay burda açığa çıktı.Lütfen buraya dikkat.

Hatun elden gidiyor mu?

Valla bunu ben ölümlü bir erkek olarak bilemiyorum.Bunu sadece hatun bilir.Hatun kişilerin özelliklerini saymıştım.Öğrendiğim ender şeylerden birisi sigortaları attımı pek karşılarına çıkmıyacaksın.Sigortası atmış bir hatun kişinin inanın Nagasaki ye atılmış atom bombasından çok daha büyük etkileri olabilir.Bu yüzden korkularımla yüzleşip bu soruyu daha fazla kurcalamamayı kendi sağlığım için daha doğru buluyorum.

Ne olacak?

Çok iyi alıştım kendime sorular sorup cevaplarını aramaya.Ne olacağını kimse bilemez.Ama görünen o ki ben şu 30 senenin yan etkilerini kısa süre içinde vücudumdan atmazsam,geçmişi özlemeye bile halim kalmayacak.Tamam şöyle bir yazdıklarımı okudum.Vay canına dedim neler yaşamışımda üzerimde bu kadar karamsar etkileri olmuş.Yok aslında o kadar büyütülücek bir durum.Ufak bir sorunum var sadece.

Ben nereye aitim be arkadaşım.